(https://i.hizliresim.com/bk8aoqkv.png) (https://hizliresim.com/bk8aoqkv)
I. KIZIL ROMANYA
Romanya, II. Dünya Savaşı'nın ardından Sovyetler Birliği'nin etkisi altına girdi. 1947 yılında Kral I. Mihai tahttan çekilmeye zorlandı ve monarşi sona erdi. 1948'den itibaren ülke, komünist parti yönetiminde sosyalist bir devlete dönüştürüldü. Yeni yönetim, ekonomiyi ve toplumu devlet kontrolü altında yeniden düzenledi. Özel mülkiyet sınırlandırıldı, sanayi devletleştirildi ve tarımda kolektifleştirme politikaları uygulandı.1965 yılında Nicolae Ceaușescu, Romanya Komünist Partisi'nin lideri oldu ve kısa süre içerisinde ülkedeki siyasi gücünü artırarak yönetimi kendi kontrolü altında topladı. Çavuşesku, Romanya'nın diğer sosyalist ülkelerden daha bağımsız bir politika izlemesini savunurken ülke içerisinde otoriter bir yönetim kurdu. 1970'li yıllardan itibaren Çavuşesku'nun yönetimi giderek daha baskıcı bir hâle geldi. Devlet propagandası yaygınlaştırıldı, kendisi ve ailesi etrafında bir kişilik kültü oluşturuldu. Halkın siyasi özgürlükleri sınırlandırılırken, rejime karşı çıkan kişiler devletin güvenlik teşkilatı olan Securitate tarafından gözetim altında tutuldu. Devlet otoritesine karşı gelen, komünist rejimi açıkça eleştiren veya yönetimin politikalarına muhalefet eden kişiler ağır yaptırımlarla karşı karşıya kalıyordu. Securitate olarak bilinen devlet güvenlik teşkilatı, rejim karşıtı olarak değerlendirilen kişileri gözetim altında tutuyor, evlerine baskınlar düzenliyor, sorgulamalar gerçekleştiriyor ve bazılarını uzun süreli hapis cezalarına mahkûm ediyordu. Bazı insanlar bir gece evlerinden alınarak götürülüyor, geride kalan aileleri ise yakınlarının nerede tutulduğunu veya ne zaman geri döneceğini öğrenmekte güçlük çekiyordu. Bu baskıların en ağır sonuçlarından biri, ailelerin parçalanmasıydı. Devlet tarafından tutuklanan, sürgüne gönderilen veya siyasi baskılar nedeniyle ailesinden koparılan kişilerin çocukları çoğu zaman savunmasız kalıyordu. Aile bütünlüğünün bozulduğu, ebeveynlerin ortadan kaybolduğu ya da çocuklara bakacak kimsenin kalmadığı durumlarda çocuklar devletin gözetimi altındaki yetimhanelere ve çocuk bakım kurumlarına yerleştiriliyordu. Bu kurumlarda büyüyen çocuklar, ailelerinden ayrı bir yaşam sürmek zorunda kalıyor; bazıları yetersiz beslenme, kötü yaşam koşulları ve sınırlı kişisel ilgi gibi ciddi sorunlarla karşılaşıyordu. II. YETIMHANE 315 VE REJİMİN YIKILMASIDışarıdan bakıldığında sıradan bir devlet kurumu gibi görünen bir yetimhane, yüksek duvarları, demir kapıları ve çevresindeki sürekli güvenlik denetimleriyle dikkat çekiyordu. Resmî kayıtlarda çocukların barınması, eğitimi ve topluma kazandırılması amacıyla faaliyet gösterdiği belirtiliyordu. Kurumun gerçek işleyişi hakkında ise dışarıya son derece sınırlı bilgi ulaşıyordu. Yetimhaneye getirilen çocukların geçmişleri kayıt altına alınıyor, aile bağları ve önceki yaşamlarına ilişkin bilgiler dosyalanıyordu. Bazı çocuklar henüz çok küçük yaşlarda buraya getirilmişti. Bazıları ailelerini hiç tanımamış, bazıları ise bir gün geri döneceklerine inandıkları anne ve babalarının yolunu gözlemeye devam etmişti fakat Yetimhane 315'in duvarları ardında, çocukların yalnızca hayata hazırlanmadığına ilişkin söylentiler giderek halk arasında yayılmaya başladı. Kurum hakkında ortaya atılan iddiaların merkezinde, Draghic soyadını taşıyan bir çocuk psikoloğu bulunuyor. Söylentilere göre Draghic, çocukların psikolojik gelişimlerini incelemekle yetinmiyor, onların davranışlarını ve otoriteye karşı tutumlarını değiştirmeyi amaçlayan gizli bir program yürütüyor. İddialara göre programın temel hedefi, gelecekte devletin askerî ve güvenlik kurumlarında görev alabilecek, emirleri sorgulamadan yerine getiren ve kişisel duygularını görevlerinin önüne koymayan bireyler yetiştirmekti. Rejimin çöküşünün yaklaşmakta olduğunu önceden öngören Draghic, Romanya'daki siyasi dengelerin hızla değiştiğinin farkındaydı. Ülke genelinde artan hoşnutsuzluk, ekonomik krizin derinleşmesi ve devlet otoritesine duyulan güvenin sarsılması, mevcut düzenin uzun süre ayakta kalamayabileceğine işaret ediyordu. Draghic, yıllardır üzerinde çalıştığı programın ve yürüttüğü faaliyetlerin yeni yönetim tarafından ortaya çıkarılabileceğini düşünerek kendi geleceğini güvence altına almaya karar verdi. İddialara göre Draghic, ülkeden ayrılma hazırlıklarını gizlilik içerisinde yürütmüş ve Romanya'dan ayrılabilmek için Nicolae Ceaușescu'nun onayını almayı başarmıştı. Sahip olduğu siyasi bağlantılar ve devlet içerisindeki konumu, bu süreçte önemli bir avantaj sağlıyordu. Çavuşesku yönetiminin izniyle ülke dışına çıkışını organize eden Draghic, beraberinde araştırmalarına ilişkin belgeleri ve yıllar boyunca oluşturduğu kayıtların bir bölümünü götürmeyi başardı. Böylece Yetimhane 315'te yürütüldüğü öne sürülen programın sorumlularından biri olarak, rejimin çöküşünden önce Romanya'dan ayrılmış oldu. 1989 yılının Aralık ayında komünist yönetimin çökmesiyle birlikte ülkede siyasi ve toplumsal düzen köklü bir değişime uğradı. Devlet kurumları yeniden yapılandırılırken geçmişteki uygulamalar sorgulanmaya başlandı. Ancak Draghic artık Romanya sınırları içerisinde değildi. Geride bıraktığı belgeler, bağlantılar ve hakkında ortaya atılan iddialar, Yetimhane 315'in geçmişine ilişkin soruların cevapsız kalmasına neden oldu.(https://i.hizliresim.com/ncoqql9z.png) (https://hizliresim.com/ncoqql9z)
III. SAN FIERRO VE ÖRGÜTLEŞMESan Fierro, Draghic'in yeni hayatını kurmak için seçtiği şehir oldu. Büyük limanı, hareketli ticareti, farklı insan toplulukları ve şehrin karmaşık yeraltı dünyası, onun gibi geçmişini geride bırakmak isteyen biri için uygun bir ortam sunuyordu. Şehre ilk geldiğinde ne büyük bir serveti ne de herkesin tanıdığı bir ismi vardı. Elinde yalnızca sınırlı kaynaklar, geçmişinden gelen deneyimler ve insanlarla ilişki kurma becerisi bulunuyordu. Draghic, burada yeniden tanınmak ve ekonomik gücünü artırmak için önce küçük ticari girişimlere yöneldi. İlk olarak bir lokanta açtı.Dışarıdan bakıldığında sıradan bir aile işletmesi gibi görünen bu mekân, kısa sürede şehrin farklı kesimlerinden insanların uğradığı bir buluşma noktasına dönüştü. İşçiler, liman çalışanları, göçmenler, tüccarlar ve geceleri sokaklarda vakit geçiren insanlar aynı masalarda oturmaya başladı. Draghic müşterileriyle konuşuyor, çalışanlarını tanıyor ve şehirde kimlerin söz sahibi olduğunu dikkatle gözlemliyordu. Onun için lokanta yalnızca para kazandıran bir işletme değildi. İnsanları tanıdığı, ilişkiler kurduğu ve gelecekteki girişimlerinin temelini attığı bir merkezdi. San Fierro'daki ticari faaliyetleri büyüdükçe Draghic, şehrin yeraltı dünyasıyla da ilişki kurmaya başladı. Başlangıçta bu ilişkiler, işletmelerinin güvenliğini sağlamak ve çevresindeki nüfuzlu kişilerle anlaşmak üzerine kuruluydu. Fakat zamanla para, güç ve kontrol arayışı onu çok daha karanlık bir yola sürükledi. Draghic'in adı, yasa dışı bahisler, kaçakçılık ve uyuşturucu ticaretiyle bağlantılı çevrelerde anılmaya başladı. Şehirdeki bazı kişiler onun yalnızca restoran ve kulüp sahibi olmadığını, aynı zamanda yeraltı dünyasında büyüyen bir yapılanmanın arkasında bulunduğunu düşünüyordu. İşletmeleri, gündüzleri yasal ticari faaliyetlerini sürdüren, geceleri ise şehrin farklı insanlarını bir araya getiren mekânlardı. Draghic'in çevresindeki kişiler arasında sıradan çalışanlar ve iş insanları kadar suç dünyasına mensup isimler de bulunuyordu. Bu ilişkiler, onun şehirdeki etkisini artırırken aynı zamanda düşmanlarının sayısını da çoğaltıyordu. Uyuşturucu ticaretine girmesi, Draghic'in hayatındaki en önemli dönüm noktalarından biri oldu. Artık mesele yalnızca işletmelerini büyütmek veya daha fazla para kazanmak değildi. Daha geniş bir çevre üzerinde söz sahibi olmak, rakiplerine karşı üstünlük kurmak ve kendisine bağlı insanların sadakatini korumak istiyordu. Draghic için güç, yalnızca sahip olunan parayla ölçülmüyordu. Asıl güç, insanların kendisine ihtiyaç duymasını sağlamak ve kurduğu düzenin kendisi olmadan ayakta kalamayacağına onları inandırmaktı. San Fierro'daki düzenini belirli bir noktaya taşıdıktan sonra Draghic, faaliyetlerini tek bir şehirle sınırlamanın gelecekte kendisine engel olabileceğini düşünmeye başladı. Yeni bağlantılar kurmak, farklı çevrelerle tanışmak ve kendi yapılanmasının başka bölgelerde de tanınmasını sağlamak istiyordu. Bu sırada dikkatini Vice'a çevirdi. Vice, Draghic için yalnızca yeni bir pazar veya ticari fırsat değildi. Aynı zamanda kendi ideolojisini, kurduğu sosyal çevreyi ve geliştirdiği yapılanmayı başka bir şehirde temsil edebileceği yeni bir alan anlamına geliyordu.Bunun üzerine Draghic, San Fierro'daki en güvendiği kişiler arasından bir ekip seçmeye karar verdi. Gönderilecek kişiler yalnızca onun adına hareket edecek sıradan çalışanlar olmayacaktı. Onların, Draghic'in geçmişini, düşünce yapısını ve çevresinde oluşturduğu düzeni anlayan insanlar olması gerekiyordu. Seçilen ekip, San Fierro'daki işletmelerin çevresinde yetişmiş, grubun kurallarına aşina ve Draghic'in hedeflerini bilen kişilerden oluşturuldu. Her biri farklı karakterlere ve becerilere sahipti; bazıları ticari ilişkiler kurmakta, bazıları insanlarla iletişim geliştirmekte, bazılarıysa grubun iç düzenini korumakta başarılıydı. Draghic, bu ekibin görevinin Vice'a giderek kendi adını duyurmak, yerel çevreleri tanımak ve yeni ilişkiler geliştirmek olduğunu belirledi. Ekip, ilk aşamada kendisini San Fierro'daki ticari ağın temsilcisi olarak tanıtacak, zamanla kendi çevresini oluşturacak ve uygun fırsatları değerlendirecekti. Ancak Draghic'in onlardan beklediği tek şey ticari başarı değildi.V. Romanian SocietyRares, Torje ve Ioan için artık hayatlarının yeni bir dönemi başlıyordu. San Fierro'dan ayrılıp Vice'a uzanan bu yolculuk, onlar için yalnızca yeni bir şehre taşınmak anlamına gelmiyordu. Bu, aynı zamanda kendilerine emanet edilen bir sorumluluğu üstlenmek ve Draghic'in kendilerine duyduğu güveni boşa çıkarmamak demekti. Vice'a ayak bastıkları ilk günlerden itibaren kolları sıvadılar.Bir ofis ve Rumenler için buluşma yeri ayarladılar. Şehrin düzenini tanımaya, çevre edinmeye ve gelecekte kuracakları yapının temellerini atmaya başladılar. Önlerinde aşmaları gereken pek çok engel vardı; ancak üçünü bir arada tutan şey, geçmişten taşıdıkları bağlar ve Draghic'in onlara yüklediği umuttu. Draghic, onları Vice'a gönderirken yalnızca bir görev vermemişti. Kendi kurduğu düzenin devamını sağlayabileceklerine inanmış, yıllar boyunca şekillendirdiği düşüncelerin ve ideallerin yeni bir şehirde de varlık gösterebileceğini düşünmüştü. Rares, Troja ve Ioan için bu güven, omuzlarında taşıdıkları en büyük sorumluluklardan biriydi. Artık San Fierro'daki merkezden uzakta, kendi kararlarını vermek ve kendi yollarını çizmek zorundaydılar. Attıkları her adım, kuracakları her ilişki ve alacakları her karar, Vice'taki geleceklerini belirleyecekti. Draghic'in adı arkalarında bir gölge gibi duruyordu; fakat bu yeni başlangıcın nasıl şekilleneceğini belirleyecek olanlar kendileriydi.(https://i.hizliresim.com/ipcogg0p.jpg) (https://hizliresim.com/ipcogg0p)
[OOC BİLGİLENDİRME VE ROL YAPTIĞIMIZ BÖLGE]
(https://i.hizliresim.com/qlifefki.png) (https://hizliresim.com/qlifefki)
OOC alımlarımız açıktır.
ROL GİDİŞATIMIZ
İkinci ve üçüncü kuşak Rumen göçmenleri canlandıracağız. İşçi sınıfının haklarını ve insan haklarını savunan, komünist ideolojiyi benimseyen ve bu mücadeleyi büyütmek için kendilerine yeni yoldaşlar kazanmaya çalışan karakterlere hayat vereceğiz.
Karakterlerimiz, göçmen olmanın getirdiği zorlukları, işçi sınıfının yaşadığı sömürüyü, ayrımcılığı ve toplumsal eşitsizlikleri deneyimleyen; bunlara karşı örgütlü bir mücadele yürütmeye çalışan insanlar olacak. Bir yandan kendi kimliklerini, kültürlerini ve geçmişlerini korumaya çalışırken diğer yandan yaşadıkları toplumda emekçilerin haklarını savunacak, dayanışmayı güçlendirecek ve işçi sınıfının ortak çıkarları doğrultusunda hareket edecekler.
Rolün temelinde sınıf bilinci, enternasyonalizm, dayanışma, eşitlik ve örgütlü mücadele yer alacak. Karakterlerimiz, çevrelerindeki insanlarla bağ kurarak, onları yaşadıkları sorunlar üzerine düşünmeye teşvik ederek ve ortak bir mücadele etrafında bir araya gelmelerini sağlayarak hareketlerini büyütmeye çalışacaklar.