~ Dex'in Günlüğü & Sayfa: I ~
Şehire ilk geldiğim haftalarda bir kaç gündelik iş ile ilgilendim ve bir miktar para biriktirdim, biriktirdiğim paraları harcarken sürekli 2 kere düşünüp o şekilde karar vermeye başladım çünkü Vice'a ayak bastığımda maddi durumum çokta iyi değildi. Bu durumdan biraz rahatsızdım fakat zorlukların üstesinden gelmek benim işimdi. İki hafta boyunca gündelik işlerde para biriktirdim ve para kazanabileceğim bir kaç gündelik işlerde çevre yaptım.
10.03.2021 tarihinde internette dolanırken VCPD Kariyer Fırsatları ilanını gördüm ve Kantin İşletmeciliği pozisyonu dikkatimi çekmişti, CV'min bir örneğini e-posta yoluyla gönderdim. Aradan 1 hafta geçti ve mülakata çağırıldım. Mülakata çağırıldığım gün VCPA Başvuruları açıldı, zaman bu konuda çok önemli bir kavram ve herşeyi üst üste getirebiliyor kimi zaman. Mülakata gittim, benimle birlikte gelen bir kaç kişi daha vardı onlarla da kaynaştım ki onlarda VCPA'ya başvuracağından dolayı onlar da işe girmekten vazgeçtiler benim gibi. Hatta mülakat konuşmasına bile girmediler. Tabii bu benim karakterime aykırı olduğundan gelen davete saygısızlık yapmadım ve birebir görüşme yaptım kibarca kendimi ifade ettim ve belki VCPA'ya kabul görülmeme ihtimalini de değerlendirerek elimdeki bu fırsatı da geriçevirmiş oldum. Aradan bir hafta geçti, 18.03.2021'de VCPA'ya Kabul edildiğimi gördüm. İlk ders için Akademi'ye davet ve birkaç elektronik posta yoluyla Akademi kitapçıkları aldım. Akademinin ilk günü çok güzeldi yanii benim için. Psikolojik anlamda bayağı bir baskı vardı akademisyenler üzerinde fakat kendimden çok emindim ve kitapçıktan teorik olarak çalıştığım konulardan eğitimlerimi görsel olarak da pekiştirdim.
~ Dex'in Günlüğü & Sayfa II ~
Akademinin ilk günü bir kaç akademisyene vücutlarının sıskalığı hakkında baskı yaptılar, bu nedenle bugün güne kahvaltımı yapıp kahvemi içip spora giderek güne güzel başlamak istedim, hem vücudumu geliştireceğim hemde mental açıdan deyinilen konularda çabaladığım için kafam rahat olacak.. Spordan geldim ve buraları doldurmaya devam ediyorum. Spor esnasında akademiden gözümün ısırdığı birisiyle tanıştım ismi Evelynn yanında da bizim diyaloğumuza karışan kaslı bir budala vardı herşeyi biliyormuş edasıyla konuşup salladı ama oralı olmadık hatta Evelynn ile onu biraz fısıldaşarak çekiştirip gülüştük, kendisiyle biraz spor yapıp numaralaştık. Gözlemlediğim kadarıyla çok cana yakın bir insan Evelynn. Aracım olmadığı için sürekli taksi kullanmak canımı sıktı ve spor sonrası bir galeriye uğradım. Hayatımdaki İlk araç satın alımımı gerçekleştirdim. Artık arkadaşlarımla buluşacağım zaman ya da bir yere gideceğim zaman taksi çağırmak zorunda değilim, bu beni gayet mutlu etti.