Arthur Payne

Ortağın gelsin mi?  :sampanya:

HİÇ YAKIŞTI MI?  :-[

sosisli mi satacak bu gardas

yok gardaş, business adamı olacak

öz abim

öz albedom

atma şu zehirli oku, yapma şunu kendine be

abi...

Hoca takımları elden geçiriyor hocaa.

anladıysan salla silecekleri

Ortağın gelsin mi?  :sampanya:

gelsin gelsin

HİÇ YAKIŞTI MI?  :-[

charlie gelirse daha iyi yakışır 8)

KENDİ İŞİMİ KURUCAM!

Hocaa hala takımları elden geçiremiyoruz hocaa?

Hocaa hala takımları elden geçiremiyoruz hocaa?

Vizeler var hoca, bugün büyük ihtimalle elden geçireceğiz

bıktık ya vallaha billaha bıktık

bu ne zaman ölüyor

26.11.2021

26 Ağustos 2017, Man. United vs Leicester maçı vardı. Üzerimde formam vardı. Evden çıkıp Old Trafford'a giderken bir anda gözlerim karardı ve kendimi bir hastanede buldum. Gözlerimi açınca bir doktor ve hemşire yanıma gelmişlerdi ama aksanları farklıydı. İngiltere'ye göç etmiş birileriydi sanırsam.

"Bay Payne, kendinizde misiniz?" diyerek bilincimi kontrol etti. Başımı sallayarak onu onayladım ama benden sözlü bir yanıt istedi. Bende ona istediğini verdikten sonra birazdan polislerin geleceğini ve bana neler olduğunu anlatmamı istemiştiler. 'Bir şey olduğu yok sadece bayıldım.. Maça çok gecikir miyim acaba?' diye kendi çapımda hesaplamalar yaparken kapım çalınmış ve ardından iki polisi içeri girmişti. Bunlar normalde gördüğüm polislere benzemiyordu, üniformaları farklı renkteydi. Vice Polis Departmanı amblemine de sahiptiler.

"Geçmiş olsun öncelikle Bay Payne. Ben Vice Şehri Polis Departmanından..." diye yine farklı bir aksanla konuşurken zaman benim için yavaşlamıştı sanki. Vice mı? Çok harika bir coğrafya bilgimin olduğunu söyleyemem ama Vice'ın Amerika'da olduğunu biliyordum. Bunun bir rüya olduğunu düşünmeye başlamıştım ama korkutucu bir rüya gibi geliyordu bir yandan ise her şey oldukça gerçekçiydi.

"Bay Payne, iyi misiniz? Bay Payne. Ortak doktor ya da bir hemşi-." derken başımı iki yana sallamış, bunların küçük bir rüya olması umuduyla doğrularak; "Ben iyiyim, sadece bir dalgınlık." demiştim.

"Bize neler olduğunu anlatabilir misiniz? Doktor raporuna göre darp edildiğinize dair bilgiler doğrulandı. Bahamas bölgesinde ne yapıyordunuz?" Bahamas? Orası neresi? Tropikal bir bölge değil miydi? En azından adından öyle bir yer olarak canlandırıyorum. Polislere bugün kendimle olan her şeyi anlattıktan sonra garipser bir ifade ile baktılar ama dediklerimi not olarak düşmeye devam ettiler. Bundan sonra ise doktoru çağırıp, kendileri odadan çıktılar. Konuşmaları oda dışından duyuluyordu.

Polis: Hey Richardson, bu adam çok alakasız şeyler anlatıyor. Manchester'da bayıldığını söylüyor. Kafasından hasar almış mıydı?
Doktor: Gerekli tüm kontrolleri yaptık.. Bunun tek bir açıklaması olabilir. Hafızasını kaydetmiş olabilir. Ya saldırıdan ya da yere sertçe düştüğü için başını vurduğundan.
Polis: Bu durumda ne olacak adama?
Doktor: Telefonundan yakınlarına ulaşıp, ilgilenmelerini isteyeceğim. Bu arada kendinin farkında değil mi? Başka biri olduğunu düşünmüyor.
Polis: Kendisinin Arthur Payne olduğunu biliyor.
Doktor: Pekala, bilgilendirme için teşekkürler baylar.

'Hafıza kaybı mı? Bunlar rüya değil mi? Darptan bahsediyorlar.'

Bir süre sonra doktor gelip bana bir kaç soru sorduktan sonra ona hafıza kaybı yaşadığımı ve 22 yaşımda olduğumu öğrenmiştim. Ben kendimi 17 yaşında olarak hatırlıyordum. Doktor beş yıllık anılarımın geçici olarak kaybolmuş olacağı gibi kalıcı olarak da kaybolmuş olma ihtimalini de belirtti. Taburcu işlemlerinden sonra ise telefonumda kayıtlı olan tek kişiyi Donna'yı aradım. Şanslıydım ki çağrımı açtı ve beni başka birisinin aracına aldı. İlk başta şaka yaptığımı düşünerek çok sikine takmıyordu ardından ise bana vurmaya başladı, hafızamın yerine geleceğini düşünüyordu sanırsam. Bende dayanamayıp bir tane omzuna geçirmiştim. O an fark ettim ki, eski yağlı halimden bir eser kalmamış. Burada spora önem verdiğimi öğrenmiştim. Bu kısa tatmin olma seansından sonra Donna'dan eski bir İtfaiye Eri olduğumu öğrendim ama ben polis olmak istiyordum. Neden itfaiyeci olmak istiyordum? Hatta o kız bana şef bile diyormuş... Bunlardan sonra Luke ile tanıştım, biraz sohbet ettikten sonra bir işi olduğunu söyleyip beni her şeyin başladığı yere hastaneye bıraktı.

Hastane önünde öylece duramazdım, kendim hakkında biraz bilgi almak için telefona sarıldım. Banka uygulamam vardı ama şifremi bilemeyince hesabım bloke edilmişti. Bunun için bankaya gitmem gerekiyordu. Gittiğim gibi onlara raporumu gösterdim ve bana yeni şifrem için iki gün sonra yeniden gelmem gerektiğini söylediler. Eski bir itfaiyeci olduğuma göre biraz mal varlığım olmalıydı, en azından öyle düşünüyordum ama bunların yanında bir şey beni endişeye sürüklüyordu. Ailemin numarası niye telefonum da yoktu. Yeni bir hat mı almıştım yoksa ailem ile küs müydüm?

Uzun bir günün sonunda bir evim olduğunu öğrenmiş, bir kaç arabaya da sahip olduğumu öğrenmiştim ama araçlardan hiç bir iz yoktu. Sonraki gün şehri keşfetmeye ve kendim hakkında bir şeyler öğrenmeye devam edeceğim. Bugünlük, bu kadar yeter. Bunların hepsinin rüya olması dileğiyle...