Morzan Largomovic
2000 yılında, Zagreb'in gri banliyölerinde gözlerini açtığında, Morzan'ın mirası ninniler değil, bitmeyen yaslardı. Ailenin en küçük oğlu olarak, savaşın resmen bittiği ama nefretin sokak aralarında kol gezdiği bir iklimde büyüdü. Babasının, çatışmaların ardından bir sokak arasında Boşnak militanlarca infaz edilmesi, Morzan'ın adalet kavramını henüz çocukken öldürdü. Dedesinden kalan irredantist ayrılıkçı genler ve sıcak çatışma hikayeleri, onun damarlarındaki öfkeyi körükleyen asıl yakıttı.
İlköğretimin ardından defterlerini kapatıp sokağın kirli tezgahlarına geçti. İşportacılıkla geçen günleri, Dynamo Zagreb tribünlerindeki kavgalar takip etti. Tribün, Morzan için sadece bir futbol fanatizmi değil, hiyerarşiyi, sadakati ve stratejiyi öğrendiği bir savaş alanıydı. Kısa sürede tribün liderlerinden biri haline gelerek, Zagreb sokaklarında kimsenin görmezden gelemeyeceği bir network kurdu.
Zorunlu askerlik kapısını çaldığında kaçmaya çalışsa da, sistem onu yakalayıp kışlaya hapsetti. Ancak Morzan için kışla, sadece daha büyük ölçekli bir lojistik fırsatıydı. Askeriyeye yasaklı maddeler ve malzeme sokarak içeride kendi pazarını kurdu. Aldığı disiplin cezaları ve ihtarlar, onun kurallara karşı esnek ama hedeflerine karşı tavizsiz karakterini perçinledi. Hırvatistan artık onun hırsı için küçük gelmeye başladığında, rotayı Amerika'ya kırdı. Okyanus ötesindeki Hırvat ağları ve Mazzarovic'in gölgesi altında Greencard'ını aldı. Ancak o, fabrikalarda ter dökmek için değil, Hırvat Bulvarı'nın tozunu attırmak için gelmişti.
Bugün Morzan, sadece suçla anılan bir isim değil; elindeki parayı legalleştirerek "Göçmen Yatırımcı" statüsünü almış, Hırvat Bulvarı'nda sözü geçen, saygınlık ve korkuyu aynı potada eriten bir figür. Geçmişin kanlı mirasını, geleceğin suç imparatorluğuna temel taşı yaptı.
...