Léon Benett'in Jules Verne'in Karpatlar Şatosu romanı için çizdiği 1892 tarihli bu büyüleyici illüstrasyon, bilimsel rasyonalizm ile batıl inançların, Gotik korku ile modern teknolojinin karşı karşıya geldiği o tekinsiz kırılma anını muazzam bir atmosferle canlandırıyor. Sınıftaki sıralarda oturan çocukların korku, şaşkınlık ve merak dolu bakışları eşliğinde, kürsüdeki öğretmenin parmağıyla işaret ettiği o dehşet verici boşlukta yeşil bir ejderha, kanatlı canavarlar ve hayaletimsi beyaz bir kadın silüeti yükseliyor. Benett'in usta işi gravür tekniği, gölgelerin kasvetli yoğunluğuyla birleşerek sahneye adeta karanlık bir masal havası katarken, parıldayan bu doğaüstü sanrılar, romanın özündeki o büyük gizemi ve korkutucu efsanelerin aslında birer optik yanılsama ve teknolojik illüzyon olabileceği gerçeğini donduruyor. Asıl hipnotize edici olan şey şatonun kasvetli efsanelerini dinleyen çocukların saf zihnindeki kolektif kabusu görselleştirirken, izleyiciyi de bilimin ışığı ile bilinmezin karanlığı arasındaki o ince, büyüleyici sınırda asılı bırakmasıdır...