ERKEN YILLAR — MICHOACÁN, MEKSİKA
Renzo, 2004 yılında Meksika'nın Michoacán eyaletine bağlı Apatzingán kasabasında dünyaya geldi. Burası masum bir kasaba değildi — La Familia Michoacana kartelinin kalbi sayılırdı bu topraklar. Çocuklar okula giderken kartel adamları köşe başlarında sigara içer, polis arabalar kartel mülklerinin önünden geçerken yavaşlardı.Babası Ernesto Castreval, küçük bir tamirhanede çalışırdı. Elleri her zaman kirli, sesi her zaman yorgundu ama Renzo için araba motorlarının sesini müziğe dönüştürürdü. Küçük Renzo daha yedi yaşındayken babasının yanında geçirdiği öğleden sonralar sayesinde bir motorun neye ihtiyacı olduğunu koklayarak anlayabiliyordu. Annesi Valentina, eve ekmek getirmek için temizlik yapıyor, babası tamirhanede ter döküyordu — dürüst bir hayat, zor bir hayat.Ama Apatzingán'da dürüst hayatların ömrü kısa olurdu.
KIRIK NOKTA — 2014, 10 YAŞ
Ernesto'nun tamirhanesi küçük ama işlekti. Sorun tam da buydu.Kartel, tamirhaneden "koruma parası" istemeye başladı. Ernesto reddetti — bir kez, iki kez, üç kez. Dördüncü reddin ardından bir sabah tamirhane yanmış halde bulundu. İçinde babası yoktu; ama o günden sonra Ernesto Castreval bir daha eski Ernesto olmadı. Gözlerindeki ışık söndü. İçmeye başladı. Ellerindeki titreme artık motordan değil, korkudan geliyordu.Renzo o gece tamirhaneyi seyretti, on yaşında, annesinin kolları arasında. Alevler yükselirken kalbinde bir şey katılaştı.
SOKAK YILLARI — 11-16 YAŞ
Para azaldıkça Renzo sokaklara indi. Apatzingán'ın arka sokaklarında "Los Güeros" adında küçük bir çocuk çetesi vardı — kartel değil, sadece hayatta kalmaya çalışan çocuklar. Küçük işler yaparlardı; paket taşımak, gözetlemek, haber götürmek.Ama Renzo'nun asıl tutkusu başkaydı.Kasabanın kenarında yaşlı bir adam vardı, Don Aurelio. Eski bir yarış mekaniğiydi, elleri artık titriyordu ama kafası kristal berraklığındaydı. Renzo ona küçük işler yapıyor, o da karşılığında motorlar hakkında her şeyi öğretiyordu. İki tekerlekli makineler Renzo için bir dil haline geldi — sustuğunda konuşamayanların dili.On dört yaşında çalıntı parçalarla ilk motosikletini kendisi yaptı. Ham, çirkin ama çalışıyordu.On beş yaşında Apatzingán'ın arka yollarında illegal yarışlara girmeye başladı. Para kazandı — az ama gerçekti ve babasının içkisinden, annesinin gözyaşlarından daha sağlamdı.
KAÇIŞ — 2021, 17 YAŞ
Renzo'nun yarış şöhreti yayıldıkça yanlış kulakları da doldurdu. "El Monstruo" lakabıyla bilinen kartel orta kademe yöneticisi, Renzo'ya bir teklifte bulundu: Kartel için kurye olacak, motosikletiyle mal taşıyacak, karşılığında aile korunacaktı. Renzo reddetti. Bir hafta sonra ağabeyi Marco kaybetti iki parmağını. Mesajdı bu. Valentina o gece kararını verdi. Ernesto ise ilk kez aylardır ayağa kalktı — sarhoş değil, berrak gözlerle. "Bu toprak bize mezar olacak," dedi. "Gidin." Ailecek kaçtılar — gece yarısı, tek bir çanta, kimseye söylemeden. Sınırı geçmek iki hafta, üç farklı kaçakçı ve Ernesto'nun son birikimleri aldı. Valentina sınırı geçerken ağladı. Renzo ağlamadı — ama geçtikten sonra arkasına baktı ve Meksika'yı son kez gördüğünü anladı. Ernesto sınırı geçemedi. Son kaçakçı dönüm noktasında panikleyince geri kaldı — bir karışıklık, bir gece, bir kayıp. Valentina beklemek istedi. Renzo onu tuttu, yüreği parçalanarak. "O bizi göndermek istedi, gitmek bu demek," dedi. Ernesto Castreval'i bir daha görmediler.
VİCE ŞEHRİ — BUGÜN, 21 YAŞ
Annesiyle lüks bir dairede yaşıyor Vice'ın Mulholland tarafında. Valentina temizlikte çalışıyor, hâlâ. Renzo ise şehrin yeraltı yarış sahnesine karıştı — bu sefer daha büyük, daha tehlikeli, daha gerçek. Gündüzleri bir garajda tamirci olarak çalışıyor. Patronu onun yeteneklerini biliyor ama geçmişini sormuyor — Vice'da kimse sormaz zaten. Geceleri pistlerde. Motosikleti artık çalıntı parçalardan değil, kendi emeğiyle biriktirdiği her kuruştan yapılmış. Her vidasını kendisi sıktı. Her parçasını kendisi seçti. Makine ona benziyor biraz — dışarıdan sert, içten hassas ayarlı.