ATATÜRK KÖŞESİ

ATATÜRK = Akıl, Bilim, Medeniyet, İlericilik  :o

İsmet Paşa'yı da unutmayalım...

"Oturduğu iskemleden şehri süzerken; bütün o idam fermanları, savaş meydanları, devrimler, isyanlar, ihtilaller, suikastlar, darağaçları, parıltılı üniformalar, heyecanlı kalabalıklar, öfkeli nutuklar, çizmeler, kalpaklar, fraklar geride kalmış gibiydi."

"Elbet bir gün beni unutturmaya çalışanlar olacaktır, ama Türk gençliği buna izin vermeyecektir."

"Ben esasen saraylardan hoşlanmam. Devlet Başkanı olmak zorunluğuyla İstanbul'a geldiğim zaman, Dolmabahçe denilen soğuk bir yerde otururum. Ben orada rahatsız otururum."

- Mustafa Kemal Atatürk

"Ben esasen saraylardan hoşlanmam. Devlet Başkanı olmak zorunluğuyla İstanbul'a geldiğim zaman, Dolmabahçe denilen soğuk bir yerde otururum. Ben orada rahatsız otururum."

- Mustafa Kemal Atatürk

https://www.youtube.com/watch?v=5hiz-DvvKSE

gerçekten gençliğe hitabede söylenenleri yaşayacak olan neslin biz olduğu gerçeği trajikomik, umarım başarırız

bir de bunları bırakmak istiyorum

Kurtuluş savaşı sırasında Uşak'ta esir alınan General Trikopis

"Beni önce Garp Cephesi Komutanı İsmet İnönü'ye götürdüler. Kendisiyle fazla bir şey konuşmadık, İnönü beni yanına alarak Başkomutanlığa götürdü. Atatürk beni mert bir askere yakışır bir biçimde kabul etti. Yunan Orduları Başkomutanlığına atandığımı da orada öğrendim. Üzüntülü ve heyecan içindeydim.

"İnönü beni Atatürk'e tanıttı. Gazi'nin bana söylediği sözleri hiç unutamayacağım.
"'Üzülmeyin generalim,' dedi. 'Siz görevinizi sonuna kadar yaptınız. Askerlikte yenilmek de vardır. Napolyon da savaş kaybetmiş, tutsak olmuştu. Size karşı büyük bir saygı besliyoruz. Burada kendinizi tutsak durumda saymamanızı rica ederim. Konuğumuzsunuz. Yakında her şey düzelecektir. Buyurun, istirahat edin."

Mustafa Kemal Atatürk, iki gün sonra da yine Başbakan Rauf Beyefendi'ye çektiği telgrafta şöyle diyordu:

"Dumlupınar savaşında yenilen düşman tümenlerinin kalıntılarından 4000 kişilik bir grup, başlarında General Trikopis olmak üzere dün gece Uşak yakınlarında birliklerimize teslim oldular. Aralarında değişik rütbede çok subay var. Benim gördüğüm miktar 300'ü aşıyor. Generallerle görüştüm, kendilerini teselli ve konuk ettim. Ailelerine sağlık haberini bildirmelerine izin verdim.
Başkomutan Mustafa Kemal"

Mustafa Kemal'in Gizli Aşkı Fikriye Hanım

[spoiler][/spoiler]



1887 yılında Selanik'de doğdu.Atatürk'ün kardeşi Zübeyde Hanım'ın ikinci eşi olan Galip Bey'in kardeşinin kızıdır.Genç yaşta bir Mısırlı ile evlendi fakat bu evliliği yürütemedi.Ailesinini yanına döndü.1923 yılına kadar Çankaya Köşkü'nde Atatürk'e yardımlarda bulundu.Bu arada ciğerlerinden rahatsızlandı.Münih'e gitmek zorunda kaldı.Atatürk'ün, Latife Hanım ile evlendiğini duyduğunda Türkiye'ye döndü.Bir kaç gün Çankaya Köşkü'nde misafir edildi.İstanbul'a yerleşme kararı aldı.

[spoiler][/spoiler]



1924 yılında Ankara'dan ayrılmadan önce Münih'ten Atatürk'e getirdiği hediyeyi vermek üzere Çankaya Köşküne gitti.O sıra Mustafa Kemal Paşa uykudaydı ve Latife Hanım, Fikriye'nin geldiğini öğrenince, Başyaver Salih Bozok'a onu buradan göndermesini söyledi.Bu yüzden Başyaver Fikriye Hanım'ın, Atatürk'ü görmesini engelledi.Bunu gururuna yediremeyen Fikriye Hanım köşkü hızlıca terk etti.Faytonuna gitti ve Mustafa Kemal'in aldığı tabancası ile kendini orada vurdu.



Mustafa Kemal'in, Fikriye Hanım'a yazdığı şiiri:
"İçsem de bir kadeh hayat iksirinden,

Zamansız ayrıldım, bilinsin Fikriye'den.

Bıkmadım ki doyayım o narin ellerinden,

Ümmid-i aşkım saracak seni, cefakâr teninden."

[spoiler][/spoiler]

Kaynak:Atatürk Sözlüğü/syf:93.(Kitap)