Kuzminkiskaya Bratva - Sokolov Organization
CHAPTER IIvan Moskova sokaklarında tek başına dolaşan parasızlık ile mücadele eden bir gençti, sokakta aç kalmak, daha doğrusu hayatta kalmak, nereden baksan zor işti. Sokakların arasında dolanırken hem zengin olmak hem de Moskova'ya hakim olmak, kulağa komik geliyor. Tabii Ivan'ın hikayesini dinlemeyenler için. Ivan için sokaklarda hayatta kalma yollarından birisi de kalabalık olmaktı. Bu kısımda hikayeye Viktor Sorokin dahil oldu. Ivan sokak serserileri tarafından dayak yerken Viktor bu durumu görüp serserilerden bir kaçını yaralamış, ve Ivan'ı kurtarmıştı. Ivan yapılan bu iyiliği unutacak bir adam değildi, unutmadı, hiçbir zaman da unutmayacaktı. Viktor ve Ivan her zaman beraber olacaktı. Moskova sokaklarında hayatta kalmayı bırak en alt sınıftan en üst sınıfa kadar ismini duyuracak bir yangının fitilini hazırladılar. Hiç kolay olmadı, çoğu kişiye bir süre boyun eğmek zorunda kaldılar. İstemedikleri işleri yaptılar. Uyuşturucu sattılar, para ile adam dövdüler, fakat onlar için cinayet ve silah fazla abartıydı. Karıştıkları kavgalarda en fazla bıçak ile yaralanmış, daha büyük olaylarla karşılaşmamışlardı. Fakat bir yerden sonra basit metal parçaların onları korumayacağının farkındaydılar. Para lazımdı, Çevre lazımdı, katedilecek yol uzun, imkanlar oldukça kısıtlıydı. Birbirleri dışında bir şeye sahip olmayan bu ikili birbirleri için ölümü göze alacak kadar yakın görüyorlardı. Onlar için kaybedecek tek şeyleri birbirleri idi. Az öncede bahsettiğim gibi, uyuşturucu ve değneçilik yaptıkları süre zarfında, güzel işler başardıkları sürece paraları artıyor, ve isimleri duyulmaya başlamıştı. Hatta bir süre sonra Kuzminki semti onlardan başkasından uyuşturucu almıyor, başka biri ile iş yapmıyordu. Bu durumdan onlara mal sağlayan tedarikçilerin de haberleri oldu ve bu iki genci yanlarına çağırdılar. İki genç ilk defa bu kadar üst kademeden bir insan ile görüşme sağlıyordu, takdir gördüler ve mal konusunda daha fazla yardımcı olacaklarını bildirdiler. Bu kısımda aralarına bir adam daha dahil oldu, Vladislav Leontyev. Tedarikçilerin güvendiği adamlardan olan Vlad onlara yardım etmesi için yanlarına yerleştirilmiş bir adamdı, bir yandan da bakarsan ajandı. Hem satılan malları hem de alıcılar ile iletişimi denetliyor tedarikçilere rapor veriyordu. Bu iki genç işleri büyüttü, daha fazla para ve daha fazla para. İstedikleri arabaları aldılar, artık sokakta değil evlerinde uyuyorlardı. Bunlar sadece küçük çaplı hayalleriydi, bir süre sonra başka semtten gelen dağıtıcılar Ivan ve Viktor'a zorluk çıkarmak istediler. Ivan adamları gönderdi, fakat aralarında geçen konuşmadan anladığı kadarı ile bela çıkacağı kesindi. Vlad'ı aracı kılarak birer silah istediler. Tedarikçi bir pizza kutusu içerisinde bir Colt-45 ve Glock-18 yolladı, silahları gördüklerinde heyecana kapılan ikili, silahların sürgülerini çekip bellerine yerleştirdi. Artık daha fazla yol katediyorlardı. Bir gece köşe başında mal satarken bir siyah jipin onlara doğru yaklaştığını görüyorlardı, fakat bu piyasada en zenginden en fakirine kadar onlara geldiği için fazla ırgalamadılar. Ta ki onlara beş metre kala camların açılıp onlara doğru ateş açıldığında durumun ciddiyeti açığa kavuştu, bu sırada Ivan markete sigara almaya gitmiş, Viktor ve Vlad yine tezgahın başında duruyorlardı. Siper alma çabaları, Viktor'un silahı çıkarıp karşı ateş açması, bu olaylar gerçekleşirken belki de hikayedeki kilit olay gerçekleşti. Hesaba katılmayan faktör Ivan'ın marketten dönmesi idi. On dört adet 9mm mermi, daha önce de atış talimi yapmamış biri için fazla sınırlı bir sayı. Fakat Ivan bu işi yapmak için hala yeterli özgüvene ve cesarete sahip miydi? Ivan silahı elinde bir süre çatışmayı izledi fakat adamları indirecek yüreği kendinde bulamadı. Çatışma dindi. Adamlar oradan hızlıca uzaklaştı. Ivan arkadaşlarına gözükmeden ortadan kayboldu. Zaten kısa süre sonra polisler bölgeye akın etmeye başladı. Ivan arkadaşlarının durumunu merak ediyor, birinin zarar görmüş olma ihtimaline dayanarak kendini suçluyordu. Bir süre sonra Viktor'u aradı ve nefes nefese kalmış sesini duyunca rahatladı. Kimse yaralanmadı, kimse ölmedi lafını Viktor'un ağzından duyunca derin bir nefes aldı. Kısa süre sonra kuytu bir köşede buluştular. Olayların bu raddeye gelmiş olması konusunda endişeliydiler. Artık ne olacak? İkinci saldırı ne zaman gerçekleşecek? Bir daha mal satabilecekler mi? Bu soruların cevaplarını ikinci kısımda alacağız.
CHAPTER IIArtık bir düşmanı ve sımsıkı olduğu dostları olan Ivan zaten ekibi yönlendiren içerisinde liderlik güdüsü olan hepsinden daha mantıklı davranan ve en önemlisi ikisinden daha zeki olan bir adamdı. Sokaklara kolları yayıldıkça, Viktor ve Vlad'ı farklı köşelere mal satması için gönderdi, bu hareket büyüme politikasının ilk adımlarından idi. Herkes köşesinde mal satarken yanlarına bir kaç adam çekip ekibe dahil edecekti, fakat düşmanları tarafından ne zaman saldırıya maruz kalacakları belli değildi. Düşmanlarının kim olduğunu nerede yaşadıkları, kaç kişi olduklarını bilmiyorlardı fakat onlardan daha güçlü oldukları bindikleri arabadan tahmin edilebilirdi. Tedarikçi ile iletişim halinde olan Vlad, onlara bu sorundan da bahsetmiş durumun ciddiyetinin farkında olmaları gerektiğini söylemişti. Artık eski çocuklar ya da amatör gençler yoktu. Ivan'ın aklında olan tek şey bir kademe daha atlamak için tedarikçinin yerine geçmek ve kendi ürettiği malları satmaktı. Bir ev kiraladı ve marijuana tohumlarını toprağa gömdü, deney tüpleri ve gerekleri malzemeleri almak için parasından fazlasıyla harcadı. Her şey hazırdı, fakat Vlad'ın bundan haberi olmaması gerekiyordu aksi takdirde onlara akan uyuşturucu kesilecek ve düşmanları büyük ihtimalle birden ikiye yükselecekti, Vlad öğrenmesin, sadece biz bilelim. Ama nasıl üreteceğiz? saksıda yetişen ot ile başlayıp daha büyük işlere atılabilecek miyiz? Bunlar sürekli Ivan ve Viktor'un kafasında dolanan soru işaretlerindendi. Ufak ufak yetişen malları da tezgahlara dağıtmaya başladı, yanlarına gençler toplamış ve artık merdivenin basamaklarını ikişer ikişer atlamaya başladığını söylediler. Fakat bu sefer karşılaşacakları darbe daha büyük olacaktı, düşmanları olan Sırp kökenli aile onların işlerini bozduklarını beyan edip savaşın artık başladığını zaten haftalar önce kanlı bir mektup ile bildirmiş fakat bir eylem gerçekleştirmemişti. Bir süre işler iyi gittiğinde yanlarına güvendikleri adamları toplamaya başladılar, Vitaliy Dimitrov, Meyer Gusinsky. Bu adamlar mal satma ve üretme konusunda yıllardır uğraşan ve bu sokakların gerçek çocuklarıydı. Hatta bir tanesi kokain üretmesini bile bildiğini iddia ediyordu, Meyer kimyager gibi konuşuyordu, Ivan'ın kafasında onu deneme fikri vardı. Denedi ve uzun uğraşlar sonunda maksimuma yakın kalitede kokain üretmeyi başarmışlardı. Ivan emin adımlar ile zirveye koşarken, tedarikçisi tarafından gönderildiği söylenen küçük bir kamyon ile karşılaştılar. Kamyonun arkası uzun namlulu silahlar ve mermi kutuları ile doluydu. Ivan ve Viktor birbirlerine bakıp gülümsediler. Bellerindeki tabancaları yanlarındaki gençlere emanet edip. Yeni gelen sıfır silahları bellerine taktılar. Evlerine uzun namlulu silahları yerleştirdiler. Artık sokakların arasında bir sorun yaşansa çözmek için uğraşmaya ya da endişelenmeye gerek yoktu. Silah ve mal anlamında hiçbir sıkıntı yaşamasa da, Viktor sattığı mallardan alınan payın fazla olmasından dolayı şikayetçiydi. Vlad ile alınan payın azaltılması yönünde bir mesaj yolladı. Bu mesaj tabi ki reddedildi. Farkında değillerdi, hem aslana et yedirip hem de zincirini genişletiyorlardı. Bu durum tedarikçilere büyük sorun çıkaracaktı. Olaylar güzel giderken, Sırplardan beklenen adım gelmiş mahalleyi gece saatlerinde basmışlardı, yanlarında takılan bir çok genç 7.62'lerin hedefi olmuştu. Ivan ve Viktor ellerinde tüfekler ne yapacaklarını bilmeyerek yerde yatan arkadaşlarını seyrettiler. Bir süre sonra anlaşarak adamlar ile karşılıklı çatışmaya başladılar, kaç mermi patladı kaç ruh o gece bu dünyadan göçtü bilinmiyor ama, tek bilinen Ivan, Viktor, Vlad, Vitaliy ve Meyer beşlisinin oradan kaçtıkları idi. Hemen tedarikçi ile bir görüşme gerçekleştirdiler. Tedarikçi verilen silahlar yetmiyorsa biz olaya el atalım dedi ve artık savaş bir sokak çetesi ile Sırplar arasında değil, Ruslar ve Sırplar arasında yaşanan bir güç kavgasına dönüştü. Her gün galeriler, restorantlar ve mekanlar kurşunlara hedef oluyor, belki de masum insanlar hayatını kaybediyordu. Bu savaşın bitmesi için diplomasi gerekiyordu, fakat aileler birbirleri ile konuşmak yerine ateş açmayı tercih ediyorlardı. Ivan artık bu savaşın bitmesi için karşı tarafın liderleri ile bir görüşme ayarladı, iki taraftan da eşit sayıda adam, ortak seçilen mekan ve sessizlik. Moskova'da bir kapalı otoparkta beş Rus, beş Sırp karşı karşıya geldiler ve antlaşmalar yapıldı. Arada akan kanı durdurduğu için Ivan takdir edildi ve artık köşe başlarında takılmayı bırakıp Krsyha olacağı söylendi. Bu haber karşısında sevinen Ivan arkadaşlarını bir süre sonra yanına aldı. Ivan sağlam adımlar ile ilerliyordu. Fakat en başa geçebilecek miydi? Bunun cevabını da birazdan alacağız.
CHAPTER IIISokaklardan ellerini çekmemiş olsalar da artık eskisi gibi sokaklarda mal satmıyor o sokaklara mal sağlıyorlardı, bir taraftan ürettikleri malları depoluyor, ayrı baş olmak için fırsat kolluyorlardı. Vlad da artık eskisi gibi onlara bağlı değil, Ivan'ın yanında saf tutmaya başlamıştı. Farklı bir mahallede iş yapmak isteyen Ivan bu isteğini iletmiş ve bir şekilde kabul ettirmişti. Farklı bir mahalleyi farklı bir ofisten yönetmeye başlamıştı. Artık birilerinden emir almak yerine birilerine emir vermeye başlamışlardı. Ne kadar farklı bir mahallede de olsalar bir kısımları eski tedarikçilerine bağlıydı. Daha da güçlenmek için ya onları bitirecekler, ya da buralardan gideceklerdi. Ne bitirecek kadar adamı ne silahı vardı. Son polis baskınında iki adet kalashnikov'u kaptırmaları da bu durumu teyit ediyordu. Bitirseler bile bu iş onlara fazla pahalıya patlardı. Yeni düşmanlar edinmeye ve polisin baskısını üstlerine çekmeye niyetleri yoktu. Çocuklarının bile burada büyümesini hayal eden Ivan artık çocuklarının iyi büyümesi için bu sokakları terk etmek zorunda idi. İşlemlere hızlıca başladılar. Malları kamyonlara topladılar, Değerli eşyalarını arabalara sakladılar. Ve mahallelerinden beş araba Moskova'dan çıktılar. Rota belliydi, Vice. Bu şehirde imkanların daha fazla olduğu, iş olanaklarının geniş olması rotanın burası olduğunu teyit eden etkenlerdendi. Moskova Vice yolu arasında giderken hepsinin kafasında daha güzel işler yapma fikri vardı. Hepsinin yüzünde salak bir gülümseme ve içlerinde şehre yaklaştıkça artan heyecan vardı. Şehrin göbeğine indiler, Viktor ve ikisi kısa süreli bir yürüyüşe çıktı. Uçak yolculuğu güzel geçmişti. Ekibin içinden Vice'da önceden gelmiş adamların dostları ile Palomino Creek bölgesinde buluştular. Burada bir ticaret ağı kurma fikri ile toplandılar. Herkesin aklında güzel fikirler ve atılımlar vardı. Hazırlıklarını başlamak için yetecek kadar yaptılar. Olabilecek bir saldırıya karşı plan bile yaptılar. Artık hazır bir vaziyettedir. Sıfırdan başlamamış olsalarda şehirde iş yapan adamların gözünde sıfırdan farksızdılar. Onlar ile iletişime geçip dostluk ilişkileri kurmanın en kolay yolu tabii ki ticaret idi. Viktor, Ivan ve yanından ayrılmayan Aleksandr şehri sabahtan akşama kadar turladılar ve gerekli görüşmeleri gerçekleştirdiler. Artık en azından onları tanıyan ve akıllarında onlar ile iş yapma fikri olan insanlar vardı. Bu tabi ki büyük bir adım idi. Bu olayın gözüken kısmı idi. Ivan ne sadece daha fazla zengin olmak için ne de adını yaymak için Vice'a gelmişti. Bir kadın hayal edin, sarı saçları omzuna dökülen, gök mavisi gözleri. İsmi Anastasia Letkova. Ivan'ın çocukluk aşkı, ailesel sebeplerden dolayı küçük iken şehir değiştirmiş, fakat Ivan bir süre hangi şehirde olduğunu bilmiyordu. Vice da olduğunu bir şekilde öğrenince de artık yeni rotanın Vice olduğu kesinleşmişti. Kim bilir şehrin sokakları onları ne zaman bir sokakta denk getirecekti. Yanlarında duran limanı kendileri için kullanmak fikirleri arasındaydı buradan gelebilecek mal trafiği onları rahatlatabilirdi, fakat liman olmasa bile kendilerine başka planlar çizmiş bunları yaptıkları toplantılarda tartışıp kararlar alıyorlardı. Amaçları yeni iş ağları kurmak ve bu kadar güçlü ve ismini duyurmuş olan insanların arasında hayatta kalmaktı. Fazla şey istemiyorlar, sadece bu şehirde para kazanmak ve yeni dostluklar edinmek...
