Renfri Rochebard

Poğaça

benimki

Gönül isterdi seninle yeni fotoğraf atalım ama... Sen artık yoksun.
[spoiler][spotify]https://open.spotify.com/track/6BExbe7g9nCiceRmsESlY5?si=107d26ae51fd46aa[/spotify][/spoiler]

 :-\ :sampanya:

[spoiler]Meniales ve düz ekran görüntüleri.[/spoiler]

benimki

değilmiş

[spotify]https://open.spotify.com/track/7jVH8CXr0MSpGheHOjN4NA?si=b1d1f1503510463d[/spotify]

İki ay oldu, her şey çok güzel gidiyor derken babam iflas etti. İlaç şirketlerimiz tek tek iflas ederek kapandı. Las' moralsiz bir şekilde beni arıyor, konuştum... Yanına gittim destek olabilmeye çalıştım. Ne kadar yettim? Bilmiyorum. Umarım yeterli olmuşumdur. O gece saat üç gibi eve geldim, başım dönüyor. Öksürük ve lanet kan... Tanrım ne oluyor? Tabi ben bunu aldırış etmeden uyumak için odama yöneldim o'da ne? Daha şiddetli öksürmeye başladım, sancılar. Ölüyor muyum? "Hey! Henüz olamaz." Kendimi sakinleştirip uyumaya çalışıyorum. Ertesi gün hastaneye gittim, birkaç test ve işlemden sonra beni başka başka doktorlara yönlendiriyorlar, uzun bir gün sonunda gittiğim doktor bana kanser olduğumu söylüyor. Hahaha... Kanser? Ben. Annemin kızıyım değil mi? Annem gibi kanserden öleceğimi düşünmezdim...