Danny DiMaggio 26 yaşında, yalnız yaşayan ve hayatını sessiz bir çizgide sürdüren bir adamdır. Gündüzleri uyur, geceleri taksisinin direksiyonuna geçerdi. Bu düzen uzun süre bozulmadı. Ta ki bir gece, sıradan bir vardiya sırasında Louis Cazolino ile yolları kesişene kadar. Little Italy çevresinde bilinen, Valachi ailesiyle bağı olan bu temas Danny'nin hayatına yeni bir çizgi açar.
Direksiyon başında kalmanın şehirde hayatta kalmak için her zaman yeterli olmadığını bu süreçte fark eder. Sessizliğin, doğru zamanda atılan adımların en az hız kadar önemli olduğunu öğrenir. Vice City'de bazı kapılar gürültüyle değil, bekleyerek açılır.
Louis Cazolino'nun ölümünden sonra
Valachi ailesinin gölgesi Danny'nin hayatına daha net düşmeye başladığında, tek başına hareket etmenin riskli olduğunu fark etti. Taksiyi bırakıp Little Italy'deki kasap dükkânına geçişi, sadece bir örtü değildi; aynı zamanda çevresini daraltma hamlesiydi. Güvenebileceği, konuşmadan iş yapan birine ihtiyacı vardı.
Bu noktada
Adrian devreye girdi. Adrian New York'ta yetişmiş, kasap dükkânının arka tarafında dönen işlere yabancı olmayan biriydi. Adrian, Danny'nin öz yiğeni oluyordu; Aralarında yaş farkı bile yoktu fakat Adrian Danny için hep amca olarak bahsederdi. Yaklaşık yedi yıldır bu düzenin içindeydi. Panik yapmıyor, kontrolünü kaybetmiyor, işi uzatmıyordu. Danny onunla uzun konuşmalar yapmadı. Bir teklif sundu; açık, kısa ve risksiz görünen bir teklif. Adrian kabul etti. Kasap dükkânı artık sadece Danny'nin örtüsü değil, Adrian'ın da aktif olduğu bir merkezdi. Tezgâhın önü et ve müşteriyle doluyken, arka tarafında sessizce çözülen işler vardı. Adrian görünmez kalıyor, Danny ise doğru zamanda doğru adımı atıyordu.
İkisi de bu hayatı seçtiklerini biliyordu. Açıklama yapmaya ihtiyaçları yoktu.
