İçerik geçmişi

Alıntı yapılan: Halstein'in Günlüğünden. 05.10.2020
İnsanların çaresizliğini, uçuruma yavaş yavaş yuvarlanışlarını hayatım boyunca anlamsız buldum. "Kaç yaşında olursan ol, ne halde olursan ol yine de hayat sana bir şeyler öğretir" derler. İnanmadım kardeşim.

Bir gün önce Beyin ölümünün gerçekleştiğini öğrendim. Yaşanılanları düşünmeye kalktığımda kendimi ya etrafa zarar verirken, ya da bir şişe Viski ile buluyorum Kjeld, aklıma girdiğin her saniye bu büyük çukurun içine yuvarlanıyorum, kafamın içinde dönen ikilemleri kimseye anlatamıyorum.

Hepsi nasıl bu kadar hızlı yaşandı? Bu hale bu kadar çabuk nasıl düştün Kjeld? Sana anlatamayacağım derecede sinirli ve kinliyim. Ben unutmadım Kjeld, ben unutmadım. Siktiğimin Askeriyesinde lağım kokan karargahın ranzaları için dönen kavgalarımızı unutmadım. Birbirimize verdiğimiz sözleri unutmadım Kjeld. Bir Aile kuracaktın, kurduğun Aileyi de sana bir sik olursa canım pahasına koruyacak kişi benden başkası değildi.

Bana ardından koruyacağım bir Aile bırakmadın Kjeld, sen bana ardından koruyacağım koca bir kardeşlik bıraktın. Onları canım pahasına koruyup kollayacağıma dair sana söz veriyorum.

Beni bu sefer de şaşırtmadın Kjeld, içine attığın durum beni bir yaşıma daha soktu. Hoşçakal kardeşim, diğer dünyada sana soracağım bir hesabım var.