Arthur Payne · Arşiv | Vice Roleplay

19.03.2021

Bu yazıyı hayatımda olan bir dönüm noktası olarak yazıyorum. Hayat cidden çok hızlı, az önce ağlayan bir bebeğin ardından size bakıp gülmeye başlaması gibi. Az önce hayatından vazgeçecek bir adam ile konuşup, hayatını anlam katmaya çalışırken.

Alıntı yapılan: Anlar #1

Yarım saat sonra kendinizi aynı yıkık duyguları hissetmeniz ve o sonra hayattaki en mutlu hissetmeniz. Kişilik bozukluğum olabilir ya da bu oldukça normal bir şey. Bilemiyorum.. Bugün olan randevumda bu yazdıklarıma dair bir şey çıkacak sanırsam.

Bu kadar şeyden sonra yazmak istediğim asıl şeye geleyim. Hiç geç kalmadan ve çekinmeden o konu hakkında konuşmak en iyisi. Çünkü benim gibi tam bir yıkık libidosuna sahip değilseniz, büyük söylemek istedikleriniz için çok olacaktır. Benim şu an hayattaki başlıca pişmanlıklarımdan biri olarak bu konu geliyor. Neyse çok sikimde değil açıkçası. Sevdiğime ulaşabildim, burnumdaki sümükler onun omzuna doğru akarken (Bu telefonu ileride bir gün ele geçirirsen, ki hiç sanmıyorum ehehehehe, çok şey yapacağını samıyorum. Sanırsam kafama bir tane geçirirsin.) aşkımı ilan ettim (Dediğim gibi yıkık libidosuna sahibim.) Ondan sonra ise deniz kenarından, şehre doğru yavaş bir yolculuk yaptık falan filan. Tam detaylandıramıyorum, çünkü bu kadar tarif edebiliyorum. Dediğim gibi diyeceklerinizi bekletmeden iletin ama ortamın zeminini de hazırlayın yani. Arthur sizi öpüyor.