Macnelly "Mozes" Quentiro

Giriş
Pakistan, 89 doğumlu. Başlarını işten güçten kaldıramayan bir ailenin ikinci erkek çocuğu, evin küçüğü. Ağabeyinden sekiz yaş küçük. Babasıysa tır şoförü, geçirdiği trafik kazasından sonra erken emekli oldu, yatağa mahkum. Annesiyse ip fabrikasında çalışan, kalbi ailesi için atan naif birisi. Eşinin kazasından sonra işine son verip hayatını Quentiro'nun babasına adadı. Ağabeye gelecek olursak zenginliğini kumarhanelerin temeline dayalı bir adamın özel şoförlüğünü, yakın korumalığını yapıyor. Quentiro, okul hayatından hiç olmaması gerektiği halde uzak ve günlerini sokaklarda geçiren birisi. Ailesi tarafından çalışması için baskı altında kalmamasına rağmen elini taşın altına koyması gerektiğini fazlasıyla olgunlukla karşılıyor. Ağabeyinin çalıştığı adamın malikhanesine yolu gözüktü, artık o evden birisi. Özel mülkün etrafında dolaşan korumaların, etrafta hizmet eden önlüklü hizmetçilerin arasında başı boş dolaşan ayakçı olmuştu. Övünebilecek bir iş olmamasının yanı sıra çaba sarf ediyor.

Gelişme
Patronun onayını alabildi. Altına bir araba verilmiş, yanına ekipten birisi monta edilmişti. Yapması gereken olay basit, konum belirlenir ve yola çıkılır. Konumda olan arabaya kendisi geçer, yol arkadaşı geldikleri arabayla ona arkasından eşlik eder. Belirtilen konumdan almış olduğu arabayı bir noktatan bir başka noktaya götürür, tanıması için giyinişinden bahsedilen adama teslim eder. Uzun bir süre bu boyunca bu olay tekrarlar. Sevkiyatlar her haftanın cuma gece yarısı gerçekleşir. Bir perşembe sabahı telefon çalar bir yere gelmesi istenilir. Quentiro buluşma noktasına vardı, patronu değilde kendi yaptığı işin sorumlusu tarafından yönlendirildi. Cuma gecesi yapılan sevkiyat o hafta bir gün öncesine çekildi, yani perşembe gecesine ayarlanmıştı. Problemsiz geceyi bitirdi, iş tamam. Quentiro yapmış olduğu sevkiyatın göz boyama olduğunun bilincinde değildi. Bir karışıklık olduğunun haberdarı olmadığından perşembe gecesi yaptığı sevkiyatı sorgulamadı. Bilgisi dışında cuma gecesi tekrar sevkiyat oldu, bu sefer kendisi değil ağabeyi görevlendirildi. Saat geldi, yola çıkıldı. Teslimat noktasına gidilen cadde üzerinde bir pusu sonrası alakalı kişiler öldürüldü, Quentiro'nun ağabeyide dahil. Kaza süsü verilerek olay kapatıldı, uğraşlar sonrası bu olay gündemden uzak tutuldu. Özetlemek gerekirse eğer cuma gecesi yapılan sevkiyat yalandı, asılıysa perşembe gecesi yapılandı. Patronun yanında beşinci ayıydı ve araçlarda ne taşınılıyor bilen yok.

Sonuç
Quentiro ağabeyinin ölümünü hazmedemez. Yaptığı işe son vermedi tabii, ne kadar bir şey olmamış gibi belli etmesede patronuna içten içe kin güdüyordu. Ağabeyinin ölümünden altı ay sonra araçlarda ne taşıdığını öğrenebildi, para. Patronun akladığı paraları sevkiyat sayesinde evinden, olaylardan uzak tutabilmesi için sakin bir taşıma operasyonuydu, mantıklı. Patron, Quentiro'nun daha da pis işlere bulaşmaması için şu an ki yapmış olduğu iş üzerinde diretiyordu, hiç geri çekmedi. Taa ki sevkiyatın birisinde işe çıktığı yol arkadaşının boş boğazlık yaparak ağabeyine laf edene dek. Quentiro ilk kez silah kullandı, iş arkadaşını kendisinin tabancasıyla gözünden vurarak öldürdü. Patronu onu koruması gerekirken kanıtlayamadığı halde işin peşine düştü, yem ederek hüküm giymesini sağladı. On avukat neticesinde sekizinci ayında serbest bırakılması istendi, kabul görüldü. Pakistan artık onlar için yaşanılmayacak bir yer oldu. Ülkenin neresinde olursanız olun, hiç bir suçlu ABD hapishanelerini sevmez. Onların peşine düşmeyeceğini düşünerekten kendisini bununla avutur ve ailesini ikna eder. Yeni yerleşim Vice City.