Kenneth Eriksson, Celica'nın ilk yarışında Juha Kankkunen'in motor sorunları nedeniyle emekli olmasıyla 6. sırada bitirdi. Bjorn Waldegard, Celica ile podyuma çıkan ilk kişi oldu ve 1988 Lombard RAC Rallisi'nde üçüncü oldu. 1989 WRC sezonunda, Eriksson, Kankkunen ve Carlos Sainz, Kankkunen Eylül ayında 1989 Avustralya Rallisi'nde Celica GT-Four adına ilk WRC zaferini elde etmeden önce birer podyum kazandı. Aslında, Eriksson ikinci sırada bitirdiği için Toyota için 1-2 galibiyetti. 1990 WRC sezonunda yaşananlar sadece bir bakıştı. Carlos Sainz ve yardımcı pilotu Luis Moya, Celica GT-Four ST165 için dört galibiyet ve beş podyumla en baskın ikili oldular. Sainz, Yunanistan, Yeni Zelanda, Finlandiya ve Büyük Britanya'da şampiyon oldu ve üç Lancia sürücüsünün; Didier Auriol, Juha Kankkunen ve Miki Biasion önüne geçti. Sainz'in yanında, Bjorn Waldegard, Kenya'daki Safari Rallisi'nde Toyota adına bir zafer kazandı. 1991'de Carlos Sainz daha da başarılı oldu ve Celica GT-Four'un ST165 versiyonuyla beş galibiyet aldı, ancak unvanı Juha Kankkunen'e yedi puan kaybetti. Kankkunen'in zafer kazandığı, Sainz'in ise üçüncü olduğu son etkinlik olan RAC Rallisi belirleyici oldu. Sainz dışında bir sürücü daha, Armin Schwarz'dı ve Toyota için bir zafer kazandı. 1991 Catalunya Rallisi'ni kazandı. 1992'de Carlos Sainz dört kez kazanan oldu ve Juha Kankkunen'i on puan yenmesi ikinci dünya şampiyonluğu için yeterliydi. 1992'de şampiyonluk kazanan otomobil, ST185 olarak işaretlenmiş yeni nesil Celica GT-Four'du. ST185'in üretim versiyonu 1989'da ortaya çıktı, ancak yarış versiyonu 1992'de piyasaya çıktı. Araba, bir üretim otomobilinde (pazara bağlı olarak) 205 ila 235 hp arasında üretilen yeni nesil 2.0 litrelik 3S-GTE motora sahipti. 1993 yılında Sainz ve Kankkunen takımlarını ve araçlarını değiştirdi. Sainz, Jolly Club'ın Lancia'sına taşınırken Kankkunen, ST185'i sürmek için Toyota Castrol Ekibine katıldı. Beş galibiyetle Kankkunen dördüncü WRC şampiyonluğunu perçinledi. Didier Auriol şampiyonayı üçüncü bitirmek için bir zafer ekledi. En üstte iki sürücüsü bulunan Toyota, nihayet üreticiler arasında ilk şampiyonluğunu ve bir Japon üretici için ilk şampiyonluğunu elde etti. Toyota, Subaru ve Mitsubishi, 1993'ten 1999'a kadar art arda yedi şampiyonluk kazandığı için Dünya Ralli Şampiyonası'nda Japon döneminin başlangıcıydı. Toyota Castrol Takımı 1994 yılında Didier Auriol için üç ve Juha Kankkunen için bir zaferle unvanını korudu. Auriol, dünyadaki tek şampiyonluğunu Subaru'dan Carlos Sainz'in önünde perçinledi. Kankkunen puanda üçüncü oldu. Auriol ve Kankkunen'e ek olarak, Kenyalı sürücü Ian Duncan, evindeki Safari Rally etkinliğinde Toyota adına bir zafer kazandı. Celica GT-Four'un ST205 olarak işaretlenen üçüncü versiyonu, rekabetçi WRC'deki ilk çıkışını 1994 sezonunun son etkinliğinde, Kankkunen'in ikinci sırada bitirdiği Network Q RAC Rally'de yaptı. ST205 versiyonu üçüncü nesil 3S-GTE motorunu içeriyordu ve ağırlıktan tasarruf etmek için tamamen alüminyum kaput, dört kanallı ABS, geliştirilmiş bir CT20B çift girişli turboşarj ve Süper Dikme Süspansiyonu gibi bazı iyileştirmelere sahipti. Toyota, daha sonra diğer ekipler tarafından benimsenen teknolojik bir atılım olan ST205 modelinde gecikme önleme sistemini ilk tanıtan kişi oldu. |  |
