Özellikle SA:MP kitlesinin her zaman eskiye özlem duyması

Bir şey fark ettim, tanıştığım herkes eskiye bir özlem duyuyor. Türk milletinin genelinde hep bir memnuniyetsizlik, anı beğenmeme gibi şeyleri hep olmuştur fakat SA:MP oynayanlarda bunu çok daha sık görüyorum. Örneğin, "ah v2 dönemini görcektiniz!" veya "ah o eski birlikler!" gibi söylemleri çok sık duyuyorum. Bunun nedeni ne olabilir? Gerçekten eski, şu andan daha mı iyi yoksa yalnızca insan psikoloji gereği mi böyle? Fikirlerinizi merak ediyorum, Bu sadece bu oyun içerisinde değil, genel olarak fikirlerinizi merak ediyorum.  :vice:


Kendi düşüncem;

İnsanların geneli zaten hep bir eskiye, maziye özlem duyar. Bu muhabbet aynı "Ah nerede o eski ramazanlar" gibi ama eski ramazan ayında da bu şekilde söylüyordu. Hayaller, düşünceler bize her zaman daha çekici gelmiştir, anı nedense sevemiyoruz.

Sadece eski ortamların daha samimi gelmesinden kaynaklanıyor. Eski o çok sevdiğimiz oluşumların tanıtmına girdiğin zaman aslında pekte kaliteli olmadıklarını fark ediyorsun, zaman geçtikçe rol kalitesi arttı fakat o eski zevk kalmadı.

Küçük yaşlarda oyuna başladığımız için o zaman zevk veriyordu şimdi belli bir yaşa gelince çok farklı şey arıyorsun her şey o kadar zevk vermiyor bu en temel durum. Başka bir sebep, çok az sistem olduğu için çok rol vardı eskilerde. Roller gerilim dolu tahmin edilemezdi. OOC rol tertibi olayı çok azdı o yüzden her seferinde şoke olurdunuz. Şu anda rol daha sistematik, daha düzenli, daha terimsel ilerliyor. Ayrıca insanlarda Türkçe bilmeme sorunu günbegün artıyor. Rolde ve gerçekte anlaşılmayan terimler kullanarak rol bilgisini yüceltmeye falan çalışıyor. Zayıf Türkçe, fazla sistematiklik, donuk tavırlar ve duygusal enerjinin, heyecanın ölmesi gibi etmenler rolün o heyecan verici zamanlarından günümüze gelecek namzet coşkuyu ulaşamadan yok etti.

Eskiden mesela en basitinden bir illegal birlik güvenliği kapıda 3 4 saat beklerken şimdi 10 dakika geçince ben meslek kasmaya gidiyorum diyor. İnsanlara ne kadar alternatif sunarsan ve elde etme oranları kolaylaşırsa duygusal yönelimleri o kadar mantıksal yönelimlere dönebilir. Çünkü şaşırma ihtimalleri daha az olur haliyle bunun gibi etmenler sampın heyecan dolu atmosferini daha egoistçe daha az samimi daha bilgili olduğunu düşünenlerden oluşan, kendilerine Tanrısal bir çerçeve kazandırmaya çalışan rol oyuncularıyla doldu.

Bana göre çoğu boş, rolü yap eğlen geç. Hala o zevki yakalamayı düşünen varsa kazanmaya değil rolüne oynaması lazım. Yani mutlu olmak, eğlenmek de bir tercihtir. Gereklilik gözüyle bakılmamalı. Para yapayım en iyisi olayım işte en güzel kıyafet en güzel araba en güzel ev ve en iyi birlik kaygıları alacağınız zevki daha fazla sorumluluk içine hapseden, eğlenceden sıyıran bir noktaya taşıyor.

eskiler eskiden güzeldi

Bu iş biraz fazla psikolojik. Öncelikle insan psikolojisini ve toplumu, biraz sosyolojiyi hesaba katmak gerekiyor. Dünya geneline baktığımızda özellikle ABD ve Avrupa'da insanlar çok daha az nostaljik, daha az derbeder, daha az arabesk ve daha az eskiye özlem duyuyorlar. Genelde mutlu insanlarda anı yaşamak, zamanın keyfini çıkarmak, gelecek kaygısının olmaması ve her yıl daha da geriye gitmeme durumu geçerli. Cem Yılmaz'ın son gösterisinde yaptığı tespit gibi, yakın bir arkadaşıyla Bodrum'da villasındaki havuzunun içinde şampanya yudumluyorlar, ama adamın dediği şey "Aslında imkan olacak...", "Ah ulan eskiden şöyle yapardık..."

O anın tadını çıkarmayı unuttuk birçoğumuz. Tabii ki bunda psikoloji kadar ülkenin kötüye gitmesi de önemli etken. 100 insanın 90'ı 5 yıl önce daha iyi geçiniyordu. Ailesi daha az sıkıntılıydı vs vs. bir ton şey sayabiliriz. Bunun yanı sıra, oyundan aldığınız zevk dışarıda sahip olduğunuz sorumluluk miktarıyla ters orantılı olduğu için (real hayatta düşünmeniz gereken kişisel kariyer hedefleriniz arttıkça, buna iş, eğitim, lise sınavı, üniversite sınavı, işsizlik, sevgili dostluk işleri, geçinme kaygısı, yaşın ilerlemesi vb. birçok şey katılabilir) haliyle oyuna tamamen saf, sorumsuzca, sadece eğlenmek için baktığınız vakit azalıp küçük bir hobi olarak kalıyor gözünüzde.

Aynı geyiği birkaç yıl öncesine kadar yakın çevremle net olarak yaptığım için biliyorum yani. 2008, 2010'daki oynadığımız oyunlara- SAMP DAHİL- bakıp "ulan ne günlerdi bee şimdi o zevk yok" derken, bir an durup düşününce "Yahu bok gibi günlerdi aslında. Bilgisayar desen bilgisayar değil, rol desen yaptığımız rol değil trollük, oyun desen kimse oyun nedir bilmiyordu daha." bilincine ulaşınca, o nostaljinin tek sebebinin o an gerçek hayattan beklentimiz minimum olduğu için, bugünkü kadar kaygılı yaşamadığımızı fark ettim.

Velhasıl, eğer günümüzde kendinizi iyi bir yere koyarsanız, 10 yıl önce aldığınız keyiften çok daha fazlasını alabiliyorsunuz. Buna rol yapmak da dahil. Şu an bu oyuna yeni başlayan/ilk defa Vice'da rol yapan 13-15-16 yaş civarı olan dostlarımız, 2-3 sene sonra oynadığı platformlarda veya Vice'da tam olarak bu dönemden bahsederek, "Abi VICESEASON efsaneydi o eski günler bir daha gelmez." diyecek. Şu anki Kasparov-Idlewood çekişmesinden vs. bahsedecekler süper bir dönem olarak. (Bi dk, zaten öyle değil mi?  :manifdog )

Olay özetle bundan ibaret. Bir üstteki oyuncu için v2 dönemi efsaneyken, v1'i yaşamış oyuncu v2'de bu konuyu açan kişiydi örneğin. Böyle döngü ilerler gider. Yaşınız veya bilinciniz ortalama 20-25 civarına geldiğinde, bu aydınlanmayı yaşadığınızda hayatta bazı şeylerden daha fazla "anı yaşayarak" ilerlemek gerektiğini fark etmiş olacaksınız. O dakikadan sonra zaten her şey düz bir çizgide ilerliyor.

Benzer bir yazıyı ekşi'ye de atmıştım, kolay oldu. İyi forumlar efendim.  :minigun:

SA:MP ile alakalı değil, insanoğlu olarak her zaman geçmişi daha fazla kendimize yakıştırırız.

Sadece bu sunucu değil diğer sunuculardaki rol ortamları da eskiden güzeldi, yine her şey güzel ama eski tadı vermiyor.

Değerli fikirlerinizden dolayı teşekkür ederim, her birinizin yorumuna, fikirlerine katılıyorum. Çok güzel yerlere değinmişsiniz.

Her şeyin ilki güzeldirde ondan.  :garip: