member of valachi, ray alcatraz

Evet, korkunç bir dönem geçirmiştim ama bir süre sonra her şey eski haline dönmeye başladı. Altı kişinin ölümünü atlatmak elbette kolay olmadı ama... Hayat böyle değil midir? Kıyamet bile kopsa bir süre sonra geçip gider. Bu olayın bana mental olarak zararı olsa da saygınlık olarak kattığı çok şey vardı. Lombardi ve Parello'nun yanında savaşmıştım sonuçta, bu önemliydi. Hatta olaydan sonra Lombardi verdiği tabancayı geri almadı, onu bana verdi. Elbette onu yanımda taşımak gibi bir aptallık yapmayacaktım, gidip evimin en gizli köşesine sakladım. Her neyse, önceden bahsettiğim Khambatta infazına gelelim.

Bir insanın ölümden sadece özür dileyerek kurtulabileceğini ama bunu reddedeceğini düşünebiliyor musunuz? Ne saçma bir hareket olurdu, değil mi? İşte o gece bu saçmalıklara tanıklık ettim. Hikaye başlıyor.

Bir akşam, misafirleri ağırlama işi için Centilmenler Kulübü'ne çağırıldık. Eğer Centilmenler Kulübü'nde konuşma olacaksa, bu önemli bir şey olmalıydı. Ben ve güvenlik ekibi toplantı saatinden daha önce oraya vardık, etraftaki düzenlemeleri ayarladık. Konuşma balkonda yapılacağı için oraya çekidüzen verdik ve beklemeye başladık. Bizden birisi misafirleri kapıda karşılayacak ve onlara eşlik edecek, diğeri etrafı ve giriş kapılarını gözleyecek ve ben ise misafirlerin ikramlarıyla ilgilenecektim. Bu işi almam iyiydi çünkü hem konuşmayı dinleyebilecek hem de iş yaptığımız ortakları tanıma fırsatı yakalayacaktım. Misafirler geldiler ve oturdular, ben de ikramlarını yaptım. Gecenin yıldızı Paul King'in de ortaya çıkmasıyla konuşma başladı.

Konuşmadan kısaca bahsetmek gerekirse, Masada Poschevo, Mehraliyev ve Khambatta tarafları vardı. Anladığım kadarıyla; Khambatta, Mehraliyev ve Poschevo'a saldırmış ve bunun sonucunda savaş uzamadan Valachi'nin yargısına başvurmuşlar. Poschevo topluluğu adına konuşan Boris Poschevo, gecenin en gergin adamıydı (Çünkü kızı, yeğeni ve bir oğlu vurulmuştu). Altmışlarında olduğunu tahmin ettiğim bu ihtiyar, o sırada gözlük taksa bile, gözlerinden fışkıran alevi gizlemiyordu. O gece anladığım en kesin şey, birilerinin yüzde yüz öleceğiydi. Konuşmada Khambatta kendini savundu, Poschevo ise baskıyı kurdu. Khambatta tarafına Paul King bir şans tanıdı, tek isteği özür dilemesiydi. O an "Bu sefer ucuz yırttın Khambatta." dedim ama olaylar öyle gelişmedi. O anları keşke size gösterebilsem, adam ölümle burun buruna olmasına rağmen özür dilemeyi kabul etmeyip bir şeyler geveledi. Hayatımda ölmeyi bu kadar isteyen biriyle karşılaşmamıştım. Gecenin sonu elbette bildiğiniz gibi sonlandı. Khambatta, önce Russell Camberino'nun sustalısının ve sonrasında Poschevo ile Mehraliyev mermilerinin tadına baktı. Cesedi kim temizledi biliyor musunuz? Henüz yeni travma atlatmış Ray Alcatraz.

İlgili görüntüler

Size Valachi Corporation'dan nasıl Gentelmen's Social Club'a geçtiğimi anlatmayı unuttum. Benim için ayrı bir yeri bulunan Laura Espinoza'dan  önce (görüntüsü aşağıda), bundan bahsedeceğim.

Spoiler

Sıradan bir sabaha uyandım ve hemen telefonuma sarıldım. Normalde ilk maillerimi kontrol etmezdim ama önüme düşen bildirim ilgimi çekti. Akşam Valachi Malikanesi'nde olmam gerekiyordu...

Size nasıl Gentelmen's Social Club için çalışmaya başladığımı anlatmamıştım, değil mi? Sıra ona geldi.

Sıradan bir sabaha uyandım ve hemen telefonuma sarıldım. Normalde ilk maillerimi kontrol etmezdim ama önüme düşen bildirim ilgimi çekti. Akşam Valachi Malikanesi'nde olmam gerekiyordu, bir şirket yemeği düzenleniyordu. Elbette kıyafetlerimi hemen o andan hazırladım ve işe gittim. Yapılması gereken birkaç ayak işini hallettim, akşama kadar öyle vakit geçti. Akşam gelince tüm şirket çalışanları gibi eve geçtim ve hazırlığımı yapmaya başladım.

Valachi Malikanesi Starfish'de bulunan epey görkemli bir mekandı. Sonuçta Jackie Valachi'ye aitti, daha azı beklenemezdi. Ben ve güvenlik ekibi her zaman olduğu gibi ilk giden kişilerden olduk, daha sonrasında diğer çalışanlar gelmeye başladı. Herkes beklemeye koyuldu ve sonrasında içeri beklenen adam girdi, Jackie Valachi.

Don Valachi, Russell Camberino ve Sean Parello ile beraber gelmişti. Selamlaşmadan sonra uzun yemek masasının olduğu odanın yolunu tuttular. Herkes de arkalarından yürüdü.

Valachi'nin oturmasıyla birlikte hızlıca servisler başladı, çatal ve bıçak sesleri birbirine karıştı. Ben pek yemiyordum çünkü ortam epey ağır gelmişti, gergindim. Yemekten sonra klasik sohbet başladı. Bay Valachi şirketinin durumu ve çalışanlar hakkında bilgi almaya başladı, herkese tek tek ne işe yaradığını soruyordu. Sıra bana gelince epey heyecanlanmıştım, Jackie Valachi'ye karşı ilk defa konuşacaktım. Konuşmamda her şeyi net bir şekilde anlattım. Chappie'nin burs verdiği bir öğrenci olduğumdan ve sonradan şirkete dahil olduğumdan falan bahsettim, bu imkanlardan dolayı Chappie ve Valachi'ye teşekkürlerimi sunup oturdum. Otururken Chappie'yle bakıştık, yüzünde bir gülümseme vardı, benimle gurur duyuyor gibi görünüyordu.

Yemekten sonra Adrian Lombardi tüm güvenlik ekibini bir yere topladı ve işlerin ciddileşmeye başladığını söyledi. Artık herkesin bu aileye para kazandırmaya başlaması gerekiyormuş. Bizleri Valachi Corporation bünyesinin yanı sıra Gentelmen's Social Club'a da ekledi. Artık daha ciddi bir hayata geçtiğimizi anladık hepimiz, bu özeldi. Ortağım Ricky(Onu size daha sonra anlatacağım) ve ben geceyi şöyle bir özetledik.

   Birincisi, artık daha ciddi işlere giriyorduk, varlığımız sıradan bir şirket çalışanına göre değerliydi ama vazgeçilmez de değildik.  İkincisi, herkes bir sorumluluk almaya başlamalıydı, para kazandırmalıydık.

Spoiler

Sıra benim için önemli infazlardan birine geldi, Laura Espinoza.
Laura'nın infazı önemli çünkü o benim arkadaşımdı. Ondan hoşlandığım bir dönem bile oldu. Tanıdığım, birkaç saat öncesinde konuştuğum birinin infazı bana garip duygular yaşatmıştı, özellikle parçalarına ayrıldığı zamanı gördüğümde.

Elbette yine Centilmenler Kulübü'ndeydik. Miguel Sanz ve Laura Espinoza misafirimizdi. Bu sefer Valachi tarafının sözcüsü ise Charles Attardi'ydi.

Sanz son dönemde polisin çok dikkatini çekmiş ve şehrin gerilimini yükselmişti. Bunların olması şehri elbette tehlikeye atıyordu ve düzelmesi gerekirdi. Eğer gerilim yükselirse polisler ve federaller kontrolleri arttırır, herkes de para kaybetmeye başlardı. Attardi onu bu konuda uyardı, daha dikkatli olmasını falan filan söyledi. O ana kadar her şey yolunda gidiyordu ve böyle gidecek gibi görünüyordu, ta ki Laura ağzını açana kadar.

Laura, olanlar konusunda kendi tarafının haklılığını savundu ve bir şeyler anlattı. Onların bölgesinde saygısızlık olmuş da, savaşmış da falanlar. Bir kısımda kendi tarafını, Valachi tarafıyla denk gördüğünü bile düşündürttü. Valachi'ye saygı duyulduğunu ancak Sanz ekibine saygı duyulmadığını falan söyledi. Laura'ya göre herkes kendi bölgesinde üstün ve saygınlık sahibi olmalıydı. Attardi tüm bunların sonucunda saygının hak edilmesi gerektiğinden bahsetti ve birkaç şey daha söyledi ancak Laura susmamakta kararlıydı. Kararlılığı ise ölümüne sebep oldu.   Laura, Attardi'ye karşı konuşurken Attardi ayaklandı. Konuşma sürerken Attardi ona yaklaştı ve hızlı bir hamleyle kadının suratında koca bir delik açtı. Onun ölümünü görmek bana çok farklı hissettirdi. Dediğim gibi, ne de olsa o benim arkadaşımdı.

Laura'nın ölümünden sonra; Ben, Lombardi, Chappie, Pepe, Carlo ve Ricky onu bir eve taşıdık. Taşıdığımız evde Laura'nın uzuvlarını kesmemiz istendi. Ricky'nin, Laura'nın bacağına testereyi değdirdiğini gördüğüm an kusmaya başladım. O sırada kusarken tüm organlarımı kaybettiğimi bile düşündüm, litrelerce kusmuşumdur. En sonunda kadının parçalarını poşetledik ve şehrin birkaç su kaynağına dağıttık.

yazdığım ve yazacağım tüm kısımları ilk sayfadaki yoruma ekliyorum, hikayenin tümünü oradan okuyabilirsiniz

Şimdiye kadar atılan tüm iyi yorumlar ve güzel dilekleriniz için teşekkür ederim 

iyi yorumlariniz için teşekkürler arkadaşlar, gördükçe memnun oluyorum

tüm hikayeler ilk sayfaya eklendi. birkaç bölümün taslağını da hazırladım, yakın zamanda arka arkaya paylaşacağım

bos gecmeyelim

Böyle başladı



Böyle devam ediyor(du)...