Asıl mesele neymiş?
Asıl mesele en beklemediğin kişiden en beklemediğin anda kurşunu yemekmiş.
Yaklaşık 4 aylık güzel bir serüvenin sonuna gelmiş bulunmaktayım, Danny Zucco karakteri şimdiye kadar üzerine en çok düşünüp, rolu güzel yapabilmek için kültürü tam anlamıyla öğrendiğim tek karakterdi. Kendine has tepkileri, özgün tavrı ve olaylara bakış açısıyla tam bir anti kahramandı. Kötü bir kişiliğe sahip olmasına rağmen sevmeyeninden çok seveni olan ve gerçekten tavırlarıyla canlı bir insan havası veren bir karakterdi. En azından benim nezlimde.
Danny Zucco'yu yazarken ve oynarken hiçbir karakterimde almadığım keyfi alıyordum, kendimi iyi hissetmediğim dönemlerde bana kafamı toplayabileceğim, esirgediğim sözlerimi sarfedebileceğim bir alternatif oluşturuyordu. Benim için 3d bir karakterden çok çok öteydi, öyle ki tablosunu yaptırıp odama astım. 
Bir oyun karakterine gerçek bir arkadaşmışcasına bağlanmak saçma veya absürt kaçabilir fakat Danny Zucco'yu oynarken OOC kişiliğimi bir kenara bırakarak tamamen karakter gibi yaşıyor, onun gibi düşünüyordum. Kendimden birşeyler katmak yerine Danny Zucco gibi düşünüyordum. Bu nedenle benim nezlimde roleplay oynamayı bıraksam dahi asla unutmayacağım, tıpkı gerçek bir insanmış gibi zaman zaman hatırlayacağım bir karakter oldu.
https://www.youtube.com/watch?v=keAZgCMkmVA/youtube]<br /><br />[youtube]https://www.youtube.com/watch?v=sTcxorPJgKE
Bunlar karakterim adına hazırladığım ve anı olarak kalmasını uygun gördüğüm videolardan sadece bazıları.
Benimle rol yapan, iyi veya kötü karakterime birşeyler katan herkese sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum. Ne de olsa herşeyin bir sonu vardır.heroic out.
