sonny navarra — a mob story

I'm Sonny Navarra, it's me!


Newspaper, hala hapishane duvarlarının ardında mahsur kalmış durumda. Eskiden gardiyanlarla göz göze gelerek koridorlarda yürüyen bu adam, şimdi hücrelerin karanlığında güç kazanmış. Artık görüş odalarına bile çıkamıyor, demir parmaklıkların ardında, karanlığın içinde bir gölge gibi yaşıyor.

Mob Alley'de dolaşan fısıltılar, kulaktan kulağa yayılan hikayelerden ibaret değil. Daha önce hüküm giymiş olan ve hapishanenin karanlık koridorlarını bilen Eric Talamantez'in, Newspaper'ın önüne ağır dosyaların fotoğraflarını koyduğu söyleniyor. Sorgu odasında soğuk bir rüzgar esiyor, zaman sanki donmuş gibi. Talamantez'in her hareketi, her kelimesi, havayı daha da ağırlaştırıyor. Newspaper'ın karşısında buz gibi bir sessizlik hüküm sürüyor, duvarlar bile bu soğukluğu hissediyor.

Hapishanenin derinliklerinde, demir parmaklıkların ardında geçen her an, Newspaper'ın hikayesini daha da karmaşık hale getiriyor. Her köşe başında bir fısıltı, her koridorda bir gölge var artık. Ve Mob Alley'de anlatılanlar, sadece bir başlangıç olabilir.

Mob Alley, o kanlı polis baskınının ardından, kovboy filmlerinin büyüleyici ve gerilim dolu sahnelerini aratmayan bir ambiyans içinde usulca bekliyordu. Çevresini saran sessizliğin içinde, çatılardan sarkan mermi deliklerinin yaydığı o kötü koku ve sokağın ıssız sessizliğiyle, adeta bir film setini andırıyordu ve çaresizce bekleyişini sürdürüyordu. Bekliyordu, çünkü başka bir seçeneği yoktu; her şey durmuş, zaman adeta donmuştu.

Hapisten yeni çıkan Newspaper ve Chef, kasvetli bir akşamda bir araya geldiklerinde, adımlarını Mob Alley'e doğru yönlendirdiler. Bistro'nun içerisini sokak lambalarının titrek ışığı aydınlatırken, birbirlerine Mob Alley'in son halini anlatmaya koyuldular.

Şehrin göbeğinde yankılanan silah sesleri, Mob Alley'in karanlık sokaklarını delip geçerken, Vice City'nin nefes alışı kesilmişti. Polis baskınlarının ardı arkası kesilmezken ve Rus mafyasının saldırıları dur durak bilmezken, şehrin dokusu bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Hırs ve suç, Mob Alley'in kalbinde karanlık bir gölge gibi asılı kalmıştı, ama bu zincirin kırılma vakti gelmişti.

Fat Gia'dan Paul'a, Buddy'den Donnie'ye, pek çok isim bu çatışmalarda kaybolmuştu. Kimisi sokaklarda son nefesini verirken, kimisi hapishane duvarları arasında hüsranla son bulmuştu. Bazıları ise en yakınları tarafından öldürülüp, karanlığın içinde kaybolmuştu. Suç ağının kilit figürü Giovanni Infantino bile bir kumpasın tuzağına düşerek hayatını kaybetmişti.

Las Venturas'un sıcak çöl kumlarının etrafında örülen bu suç ağı, artık parçalanıyordu. Ancak tek bir yer hala dimdik ayakta duruyordu: Mob Alley. Bu şehrin son kalesi, son direniş noktasıydı. Ancak her şeyin bir sonu vardı, ve bu karanlık günlerin sonu da yaklaşıyordu ya da Mob Alley'li wiseguylar, kontrolü tekrardan eline alacağı günü bekliyordu.

Ticaret ağıma ve Mob Alley'e saldırmaya cüret eden o talihsiz grubun içine bir garson sızdırmıştım. O kadar kördüler ki, gerçeği anladıklarında her şey için çok geç olacaktı.
Mob Alley ve siktiğimin bankontlar... Onlar benim, ve kimseye bırakmam. Hayır! Siktiğimin-soktuğumun güç zehirlenmesi yaşamıyorum.

Infantino Crime Web... A Cosa Nostra series.