The Unwanted Child - Sonny Filippelli

^{The Unwanted Child}

Adriano Pedrotti için Mob Alley yalnızca bir bölge değildi. Burası onun geçmişini gömdüğü, babasını toprağa değil betona yatırdığı yerdi. Burada karanlıkla tokalaşmış, kendi ruhunu bir kurşunla mühürlemişti. O sokaklarda, annesinin kanını yere akıtan babası Lieto'yu öldürmüş, kendi kaderini yazmaya başlamıştı. Adriano'nun gözlerinde yalnızca güç değil, geçmişin izleri de parlıyordu. Her kararında, her infazında çocukluğunun yankısı vardı.

Ama o, geçmişiyle yaşamayı bilen bir adamdı. Onu unutmamış, sadece dizginlemişti. Ta ki, gölgeler içinden biri çıkıp onunla aynı soyadını taşıyana dek...
Genç, öfkeli, gözlerinde bilinmez bir arayış olan bir çocuk. Las Venturas'ın kenar mahallesinde doğmuş, annesinin suskunluğu ve yoklukla büyütülmüştü. Kim olduğunu bilmeden, ama içten içe bir şeye ait olduğunu hissederek. Kafasında binbir soru, cebinde birkaç dolar, Mob Alley'ye gelmişti. Çünkü bu şehirde bir efsane vardı: Adriano Pedrotti. Sonny'nin annesi, yıllar önce onun adını fısıldamıştı bir keresinde—sarhoşken, ağlarken, ya da belki gerçekten oğluna bir sır bırakmak isterken.

Sonny, Adriano'yu ilk kez Mob Alley'nin arka sokaklarında gördü. Siyah takım elbisesi, yüzüne oturmuş o zamansız ciddiyet... Sanki şehir onun etrafında dönüyordu. Ama Sonny'nin gözlerinde başka bir şey vardı: Tanımadığı babasını izleyen bir çocuk gibi değil, hak ettiğini almaya gelen bir adam gibi baktı. Ve Adriano bu bakışı tanıdı. O sert, sorgulayıcı, dik dik bakan gözler... Tanımadığı ama inkâr da edemeyeceği bir yüz.

Aralarındaki bağ ilk başta yalnızca bir sezgiyle kuruldu. Adriano, Sonny'yi bir associate olarak yanına alırken nedenini kendine bile açıklayamıyordu. Belki acemi bir genci kendi elinde şekillendirme isteğiydi, belki de içten içe hissettiği o bağ... Sonny ise, her görevde, her kurşunda, her kan lekesinde kendini kanıtlıyordu. Onun için bu iş yalnızca para ya da saygı değil; bir aidiyet arayışıydı. Her geçen gün Adriano'nun gözüne biraz daha girdi. Her kurduğu cümlede, her sustuğu yerde biraz daha kendini babasına benzetti.
Ama ikisi de gerçeği söylemedi. Söyleyemediler.

Çünkü Adriano için, geçmişte bıraktığını sandığı bir kadının, o karanlık yılların gün yüzüne çıkmasıydı Sonny. Çünkü Sonny için, onu terk ettiğine inandığı babasını affetmek, kurduğu bütün öfke duvarlarını yıkmak anlamına geliyordu.

Ve Mob Alley... bu trajedinin sahnesiydi. Her çatışmada, her sorguda, her gece vakti gelen haberlerde bu ikili birbirini biraz daha tanıdı. Ama kelimeler yoktu aralarında. Yalnızca sessiz bir kabul, göz ucuyla süzülen bir dikkat, sırtını kollayan bir sadakat vardı.

Bir gün biri bu hikâyeyi yazacaksa, "Adriano Pedrotti'nin en büyük savaşı kendi kanıyla oldu," diyecek.

Ve belki de ekleyecek:

"Bir baba, oğlunu öldürmeden önce sevmeyi öğrenmek zorunda kaldı."

İşte bu, Mob Alley'de yankılanan bir soyadının, geceleri susturamayan bir kalbin hikâyesiydi. Baba ve oğul... birbirlerine düşman olamayan iki yabancı, bir çatışmanın eşiğinde duran iki ruh. Gerçek ortaya çıktığında, Vice City titreyebilir.

Ama asıl mesele şu: Kan her zaman suyu boğar mı? Yoksa bazen, o kan birini kurtarır mı?




Chapter I: Vice City - Mob Alley

Pedrotti'nin kalesi, Las Venturas çölünün tozunun estiği canlı bir İtalyan sokağı.



Sonny için ise yeni bir başlangıç.



Chapter II, III, IV...

Yazılıyor...



Devamı gelecek...

rez

rez

rez

Sonny Filippelli, Las Venturas'ta Bobby Falcone ile iş tutan bir bağlantı. Las Venturas'taki işlerini sürdürürken Şişman Bobby tarafından aranır ve Car Wash'a yönlendirilir.

Sonny Filippelli, Las Venturas'ta Bobby Falcone ile iş tutan bir bağlantı. Las Venturas'taki işlerini sürdürürken Şişman Bobby tarafından aranır ve Car Wash'a yönlendirilir.

Sonny sıradan bir bağlantı değil, intikam için 1 saat bile geçmeden işe koyulmuş bile...

Mahalledekileri rahatsız eden çulsuz bir dilenci, mobsterlar tarafından nazikçe uyarılır...

Sonny, bistro mutfağında tek düşürdüğü Tony'e bir ders verir, ayakçıların beceremediği işi kendisi çözer.

                                   Para aldı, güç tattı, hırsla yandı... ölümü satın aldı.

çok büyük adam

Sonny Filippelli karakteri sonu. Karakter hikâyem ve rol bilgim üzerinde emeği geçen herkese teker teker teşekkürler. Başta @discover gelmek üzere, @Ağaçkakan , @FrustGORIL , @emirhanvettel , @Snorfy ve daha bir çoğuna sonsuz teşekkürler tekrardan. SAMP gibi eski bir oyunda bir yılımı bu birliğe verdiğim için oldukça mutluyum, hiç de pişman değilim. Benden bu kadar, başka karakterlerde görüşmek üzere. Stay in LVCW!