Travis Ventresca - CHAPTER: DILLIMORE

Krallar ölmez, sadece tahttan iner.

Travis,

Bunu yüzüne söyleyemeyeceğimi biliyordum. Söyleseydim gitmeme izin vermezdin. Ve haklı olurdun.

Sana hiçbir zaman anlatmadığım bir şey vardı. Babamın eski borçları... Karanlık adamlara bulaşmış kirli paralar. Yıllardır peşimdeydi, şimdi gelip beni buldular. Seni, annemi ya da başka kimseyi buna bulaştıramam. 
Bana "Sean" diye seslendiğin o her geceyi senden çalmak istemezdim ama başka yol yoktu.

Yanımda olsan kavga ederdik. Belki yine sokakta sabahlardık. Belki birlikte ölürdük. Ama senin mezarına bakamam, Travis. Yapamam. Bu yüzden gidiyorum.

Seninle büyüdüm. Sırtımızı hep birbirimize verdik. Dayak yerken bile güldük. Şimdi ilk kez tek başına kalacaksın, biliyorum. Ben de kalacağım — ama bu boktan şehirde değil.

Sigaranı biraz azalt. İçkiyi abartma. Seni kimse yıkamaz — ben bile.

Bir gün belki kapını çalarım. 
Belki de çalamam. 
Kızma. Kızsan da haklısın.

Seni seviyorum, kardeşim gibi. Kendine dikkat et. 
Travis Ventresca, her türlü ayakta kalır.

— Sean