Ethan ''Geveze'' Senatore

CHAPTER I | CHAPTER II | CHAPTER III

Ethan ''Geveze'' Senatore

HAYATIN BAŞLANGICI

Gözlerim kamaşıyor...

Ethanny, sıcak bir Temmuz ayının ortalarında gözlerini Florida'da açmış, neon lambaların altında çocukluğunu yaşamıştı.
Babası daha o doğmadan önce İtalya'dan Amerika'ya iş için eşini alıp gelmiş, burada yeni ve tertemiz bir sayfa açmışlardı. Ta ki dünyaya Ethan adında bir bebek gelip büyüyene dek...

Ben konuşmayı seviyorum!

Özgüvenli ve sürekli konuşmayı seven Ethanny bu özelliğini ufak yaşlarından almış, bundan dolayı da akranları tarafından ona söylenen tek şey "Geveze" olmuştu.
Öncesinde sevmese de zaman ilerledikçe bu lakaba alışmış, hatta benimsemişti. Artık onu rahatsız eden tek şey koyduğu sınırların ihlal edilmesiydi..

Sanırım kusmak üzereyim..

Ethan annesinden titizliği en ince ayrıntısına kadar öğrenmiş, kirliliğe tahammülü asla kalmamıştı. Bu kadar titiz olan Ethan, titizliğin üstüne birde kan görünce fenalaşıyordu.
Çareyi psikologlarda bulmaya çalışsalar da Ethan'ın içinde hala bir korku, uzaklaşma isteği yatıyordu...

HAYATIN GERÇEK YÜZÜ BUYMUŞ

Ben suçsuzum!

Ethan 17'nin ortalarında yine okuldan çıkıp eve gidiyordu. Tüm harçlığını bitirmiş ve paraya ihtiyacı vardı.
Kaldırımda yürürken yerde kalın bir cüzdan görmüştü, etrafını kontrol etti, izlenmediğinden emin oldu ve o cüzdanı cebine usulca sıkıştırdı.
Bu kadar amatörce bir hareketin sonuçları da kesinlikle olacaktı, ki oldu da. Her yerde elbet bir tane olur, şu camdan dışarıyı seyreden yaşlı kadınlar.
Ethan cüzdanı alırken bayan Julia onu görmüş ve polise şikayet etmişti. Çok geçmeden memurlar Ethan'ı bulup prosedürleri uygulamışlardı.
Beklenildiği gibi o cüzdan Ethan'ın üzerinden çıkmıştı...  Ailesine teslim edilip durumu anlatılmıştı.
Genç çocuğu iyi bir karşılama beklemiyordu... Asıl kırılma noktaları buradan sonra başlamıştı.

İyi, tek başıma da yaparım ben.

Ethan artık okuldan sonra çoğunlukla arkadaşlarıyla vakit geçiriyor, evden uzak duruyordu. Bir akşam ufak bir tartışma hızla büyüdü ve sokak ortasında büyük bir kavgaya dönüştü.
Ethan kendini tam ortasında bulmuştu, yumruklar havada uçuşurken geri adım atmaya fırsat bulamadı. Kavga kısa sürede polislerin müdahalesiyle sona erdi. Herkesin adı tutanaklara geçti, aileler çağrıldı.
O gece evde yaşanan tartışma, Ethan'ın hayatında duyduğu en ağır sözlerle doluydu. Annesinin gözlerindeki hayal kırıklığı, babasının öfkeyle bağırışları.. Ethan artık evde kalamayacağını anlamıştı. Ona güvenmeyen, her hatasını yüzüne vuran bir aileyle aynı çatının altında nefes dahi almak istemiyordu. Çantasını sırtına geçirip arkasına bile bakmadan genç yaşında evi terk etmişti...

Daha iyi bir hayat yaşayabilirdim...

Ethan ailesinden ayrı kalmaya kararlıydı. Önce bir otelde konakladı, sonra Ilva teyzesinin yanına taşındı.
Kendine bir iş bulup orada çalışmaya başlamış fakat aldığı para ona yetmemişti. Çeşitli sokaklarda, çeşitli işlerde yıllarca çalışmıştı.
Kasiyer, kargocu, hatta aynı anda hem pizza şefi hem de pizzacı kuryesi bile olmuştu.
En son East Vice'ta çalışırken genel bir sorun yaşanmış, ve arkadaşı Arthur Maraccini ile yeni bir yola yelken açmışlardı. Downtown Alley...

TEK KALABİLECEĞİM YER BURASI

Alley, burası benim evim!

İlk başta basit ayakçı işlerini yapmaya başlamıştı. Polise konuşup konuşmadığı test edilmiş, Pedrotti'ye sadık kaldığı anlaşılınca Alley'deki serüveni başlamıştı.
Yavaş yavaş çevre ediniyor, güven kazanıyor ve işinde kademe kademe yükseliyordu. Bulvar... Ethan için artık bir evden farksızdı.

Aile, sadakat ve her şey...

Ethan iş yaptıkça kendine yeni dostlar buluyor, onlarla çalışmaya devam ediyordu. Parasını kazanıyor, payını veriyor ve rahatına bakıyordu. Tek bir amacı vardı, Adriano ''Don'' Pedrotti'nin gözüne girip aileden biri olmak.. Bunu başarabilmek için elinden geleni yapıyordu...

Skin temsili ona çok şey yapmayin

Günümüzden uzun bir zaman sonra, bağımsız bir yazar tarafından yazılmış bir kitaptan, ufak bir kesit.
"Vice Şehri ve Cosa Nostra: Pedrotti Ailesi

Kısım I.

"...Kendi aralarında 'Alley' adını verdikleri, nezih bir bulvardı. Pek az kişi buranın ilerleyen zamanlarda bir suç imparatorluğunun kalbi olacağını tahmin edebilirdi. Tahmin, yazdım. Çünkü Venturas'ın sokaklarından gelmiş bir 'Mobster' Vice Şehrinde serserilik yapacaksa bile, bu uzun sürecek bir dans olması zor bir şeydi. Bahsettiğim isim bu kitabı satın alan/okuyan kişilerin tanıdığı bir isim: Adriano Pedrotti. Pedrotti, sıklıkla yeşil bir polo ve onu tamamlayıcı siyah güneş gözlüğü takan şık bir adamdı. -şu sıralar polo giymiyor.- Bu kitabı yazarken, açık sözlü olacağıma dair kendime bir söz verdim. Kadınları cezbeden bir adam olmasının yanı sıra, onun gözlüklerinin ardında ışıltı saçacak kadar parlayan gözlerin, ufak bir kıvılcım ile nasıl kolayca şeytânın sureti olabileceğini görmüştüm. Keyfine düşkün bir adam olsa da, öfkelenmesi her şeyi değiştirirdi. Her ne kadar onun 'imparatorluğu' en başta onun dümeni ile yön alsa da, zamanla sivrilen iki adam onun her konuda yardımcısı olmuş, hatta zaman zaman dümeni onlar devralmıştı..."

"...Ben bu satırları yazarken bile, şu an muhtemelen Pedrotti bir Hennesy konyak içiyor olmalı. Bahsedeceğim iki adamsa, iki farklı dünya arasında bir ip üstünde yürüyordur. Ethan Cerbone, Pedrotti'nin imparatorluğu uğruna her şeyi yapabilecek bir Cosa Nostra askeri olmasının yanı sıra, onun oğlundan farksız bir konumda. Duygu göstermeyen -ya da gösteremeyen- birisi. Kaç cinayeti olduğunu, bu kalemi tutan parmaklarımı on kere saysam bile hesaplayamam. Basit bir katil değil, işleri temiz olmayan gölgelerin ardından yönetebilecek kadar kapasiteli, zeki bir adam. Pedrotti gibi o da şıklığına önem verir. Karakterini yansıtan siyah bir takım elbiseyi her zaman giyiyor. Abisi Donnie Cerbone'nin eyalet hapishanesinde müebbet ile tutulması onu bu duruma itmiştir, belki de. Bir Ağustos ayında, onun hala o takımı giydiğini gördüğümde, ne kadar şok olduğumu abime heyecanla bahsettiğimi hatırlıyorum. O ise buna hiç şaşırmamış gibi duruyordu..."

"...Logan Battistelli ise, Ethan'ın tersi bir şekilde işleri çözmeye odaklı bir adam. Ethan'ın aksine, duygusunu gösterir. Ama bunun yalan mı, yoksa dürüst bir duygu mu olduğunu anlamanız imkansızdır. Sayısız bağlantısı, onu muhteşem bir bilgi taciri kılar. Şehirde dönen çoğu olay ve dedikodudan haberdardır. 'İkiyüzlü' kartını harika oynar. Mesleğine olan sonsuz yeteneği, ona bunu katmış gibi. Onun bir stajyerken ne kadar sakin ve masum olduğunu hatırlıyorum. Belki de onu Pedrotti'nin ona sağladığı burslarla, hukuk okumaması için ikna etmeliydim, bunu yapamadım. Pedrotti'nin nasıl biri olduğunu göremeyecek kadar saf olmalıydım o sıralar. Battistelli, Cerbone'nin aksine şıklığına değil, rahatlığına önem verir. Çiçekli gömlekler, genellikle sırıtan/gülümseyen ifadesini kullanarak bağlantılarını (potansiyel) cezbeder. Onunla samimi bir sohbet sırasında, ona sırlarınızı vermek ayıplanacak bir durum değildir..."

"...Aralarında olan fark için, sanırım şunu söylerdim: Ethan'ı öldürmek için sabah on adam gönderirseniz, akşam kendi evinize geldiğinizde Ethan sizi koltukta oturmuş, bir sigara yakarak bekliyor olur. Logan'ı öldürmek için on adam gönderirseniz, onun etrafında etten duvar olmuş politik, bürokratik ve il-legal bağlantıların sizi hedef aldığını anlarsınız..."

"...Alley'de adını duyurmuş bir kaç 'Mobster' hatırlıyorum. Onlara mobster demek bile beni üzüyor, hepsi en başında melekten farksız bir suretle buraya gelmişlerdi. Joseph Caraso mesela. Annesi ile beraber bulvara yerleşen bu çocuk, neşe saçan ve moral dağıtan masum bir ufaklıktı. Neredeyse sakalı bile çıkmıyordu, köseydi o. Ne mi oldu? Alley onu kirletti. Onu en son gördüğümde hamile bir kadının parasını gasp etmeye çalışan serseri olmuştu. Ethan Senatore, konuşmaktan bile çekinen bir çocuktu. Sürekli balıkçı şapkası takan, çiçekli gömlek giyen birisiydi. Şu sıralar, Pedrotti'nin yeminli askerleri -bunlara 'içeriden' diyoruz.- onu uygun bir Cosa Nostra askeri adayı olarak görüyor. Bu yol için neler yaptığını yazmamı istemezsiniz."

depodan çıkma SS'ler olacak biraz toparlicaz

ALEV ALEV

https://www.youtube.com/watch?v=Jw9MuaXy7S8

Başarılar can kardeş 

 

kolay gelsin

keşkesenolsam

  hayirli isler kardescan