AĞAÇ YAŞKEN EĞİLİRJackson Navarro, 17 Mayıs 2000 tarihinde Las Vegas'ta dünyaya geldi. Meksika kökenli bir ailenin tek çocuğuydu. Hayatının ilk yılları zaten zorluklarla geçti. Annesi, Jackson henüz küçük bir çocukken uyuşturucu bağımlılığına yenik düştü ve ailesini geride bırakarak ortadan kayboldu. O günden sonra Jackson için "anne" kavramı yalnızca eski birkaç fotoğraftan ibaret kaldı. Onu büyüten tek kişi babası oldu. Babası, yıllarını bir motosiklet kulübünde Enforcer olarak geçirmiş, sert mizaçlı ama sözünün eri bir adamdı. Sokakta saygı gören, gerektiğinde yumruğunu da kullanan biriydi. Jackson çocukluğunu motosiklet sesleri, garaj kokusu ve yağ lekeleri arasında geçirdi. Daha okuma yazmayı tam öğrenmeden anahtar takımlarının isimlerini biliyor, parçaların ne işe yaradığını merak ediyordu. Babası ona hiçbir zaman suç işlemeyi öğretmedi. Aksine, "Bir makineyi tamir etmek, onu kırmaktan daha değerlidir." derdi. Jackson'ın mekanik sevgisi de tam olarak burada başladı.
AYNASIZLARDAN NEFRET EDIYORUM!!Hayatı, on iki yaşındayken tamamen değişti. Babası, polisle yaşanan silahlı bir operasyon sırasında hayatını kaybetti. Resmî raporlar bunun meşru bir müdahale olduğunu söylüyordu; Jackson ise babasının infaz edildiğine inanıyordu. O gün morg koridorunda gördüğü manzara, çocukluğunu geride bırakmasına yetti. O andan itibaren polis teşkilatına karşı içinde derin ve kolay kolay sönmeyecek bir öfke oluştu. Koruyucu aile sisteminde yaşamayı reddeden Jackson, kısa süre sonra kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenmek zorunda kaldı. Okuldan çıkar çıkmaz çevredeki tamirhanelerde çıraklık yapmaya başladı. Yağ değişiminden motor toplamaya, şanzıman söküp takmaktan elektrik tesisatına kadar ne bulduysa öğrendi. Diğer çocuklar sokaklarda vakit geçirirken o, günlerini kaldırılmış kaputların altında geçiriyordu.
BABAM GIBI...
Yıllar geçtikçe yalnızca tamir etmeyi değil, araçların karakterini anlamayı da öğrendi. Eski Amerikan kasları, Japon spor otomobilleri veya hurdaya dönmüş kamyonetler... Jackson için hepsi yeniden hayata döndürülebilecek makinelerdi. İnsanlarla ilişkisi her zaman mesafeliydi. Dışarıdan bakıldığında soğuk, sert ve konuşmayı sevmeyen biri gibi görünürdü. Ancak güvenini kazanan insanlar, onun aslında esprili, sadık ve dostlarına sahip çıkan biri olduğunu kısa sürede fark ederdi.
Bugün 26 yaşındaki Jackson Navarro, hayatını hâlâ motor sesleri ve metal kokusu arasında sürdürüyor. Geçmişi ona insanlara kolay güvenmemeyi öğretti. Annesinin yokluğu, babasının ölümü ve çocuk yaşta omuzlarına binen sorumluluklar onu olduğundan erken büyüttü. Polislere karşı duyduğu öfke hâlâ içinde yaşıyor. Fakat bunu her fırsatta dışa vuran biri değil. Duygularını içine atan, işine odaklanan ve gerektiğinde sessiz kalmayı bilen bir adam olmayı seçti. Hayatta tek bir şeye gerçekten güvenir: İnsanlar yalan söyleyebilir, ama bir motorun sesi asla. ;)