Belki de inanmak başarmanın yarısıdır? Belki değil, kesin ve net olarak öyle. Snezhana içindeki inanca ve duygularına sadık kalmış, olması gereken olmuştu. Onun her gününü bu kadar mutlu görebilmeniz pek mümkün değil aslında. Normal şartlar altında ne kadar dost canlısı olsa bile, ona gerçek mutluluğu veren şey dostları değildi. Sinirini bozacak bir şey olduğu zaman, bir süre sonra hiçbir şey olmamış moduna geçebiliyor... Birkaç gün boyunca ölen insanlar, girdiği ameliyatlar ve incelediği otopsiler sinirlerini bozmuştu. İnsanların bir insana, insan bile olmasa bir canlıya bu tarz şeyleri yapabiliyor olması kendisinden bile nefret etmesine sebebiyet verebiliyordu. Lyud'un yaşadıkları, onu o halde görmek içini parçalamıştı. Birkaç gün sonra öldürülmesi, ondan önce ve sonra ölenler... psikoloji bozabilecek derecedeydi."uzun uzun devam edeceğim.
