Vice Şehri Polis Departmanı

Alıntı yapılan: Thug1 - 07.08.2025 23:53

07.08.2025 – Departman Günlükleri

---

Hastalığımın etkilerini üzerimden attığım o dakikalarda, kendimi yeniden görevde hissettim. Mesai resmi olarak bitmişti belki ama içimdeki görev duygusu üniformamı yeniden sırtıma geçirmeme sebep oldu. İstasyona doğru yol aldım; sonuçta sadece görev saatlerinde değil, ihtiyacı olan her an orada olmalıydım.

İstasyona ilk vardığımda lobide birkaç memurun taleplerini dinlemek üzere kısa süreliğine oturdum. Bu sırada tanık olduğum bir olay ise beni gülümsetti: Bir kadının aranma kaydı olup olmadığını öğrenmek için tam üç avukatla birlikte istasyona geldiğini gördüm. Hukukun bu kadar "yoğun" savunması pek nadir olur.

Sonrasında memur bilgisayarlarına geçerek, gelen ihbarları ve aktif BOLO (Be On the Look Out) kayıtlarını taradım. Dikkatimi çekenleri küçük not defterime yazdım – bu gibi detayları akılda tutmak hayati olabilir.

Bir süre sonra yanıma Memur Tamara Russo geldi. Ayaküstü gerçekleştirdiğimiz sohbet sırasında, birkaç personelin sıkça şikâyet ettiği bir başka memurdan söz etti. O kişiyi bizzat dinlemek istiyorum. Acaba kendini nasıl savunacak, ne tür bir açıklama getirecek? Bunları duymak için sabırsızlanıyorum.

"Görev her zaman sahada değil, bazen istasyonun sessiz köşelerinde başlar."

Alıntı yapılan: .ini - 08.08.2025 00:30

[spotify]https://open.spotify.com/intl-tr/track/5BXmnj6Qglm67cEQ3dOi20?si=b68b5ae882d24b59[/spotify]

Alıntı yapılan: .ini - 08.08.2025 00:57

Alıntı yapılan: Thug1 - 08.08.2025 22:58

Thatcher Kane – Bir Ziyaret, Bir Söz

Thatcher Kane, Afganistan'da görev yaptığı dönemde çatışma sırasında hayatını kaybeden yakın silah arkadaşı James "Jimmy" Callahan'ın ailesini ziyaret etmek üzere yola çıktı. Bu ziyaret, hem bir vefa borcu hem de içten gelen bir sorumluluktu.

Yanında getirdiği küçük bir oyuncak bebeği, Jimmy'nin kızı Lilly'e hediye etti. Lilly'nin gözlerindeki o saf sevinç Thatcher'ın yüreğine dokundu. Ancak, Jimmy'nin eşi Rachel Callahan ile yaptığı konuşma ziyareti derin bir duygusallığa sürükledi.

"Kiranın süresi geçti... Borçlar birikti... Ne yapacağımı bilmiyorum," dedi Rachel, sesi titreyerek.

Bu sözler Thatcher'ı derinden etkiledi. Kısa bir sessizlikten sonra kararlı bir ifadeyle başını kaldırdı ve şöyle dedi:

Alıntı"Sadece siz değil... Jimmy gibi nice kahramanın ailesi şu an aynı zorluklarla mücadele ediyor. Bu böyle devam edemez. Ben bir şeyler yapacağım."

Ziyaretten hemen sonra Thatcher, içindeki bu sorumluluğu bir görev bilinciyle üstlendi. İlk iş olarak sendika başkanımız Aaron Rossellini ile temasa geçmeye karar verdi. Aklında; şehit düşen, görev başında hayatını kaybeden tüm memurların ailelerini destekleyecek bir yardım fonu ve dayanışma ağı kurmak vardı.

Bu sadece Rachel ve Lilly için değil, geride kalan tüm aileler içindi.