Hikayeyi devam ettir!

O eşsiz güzellikteki kanatların farklı taraflarda siyah beyaz değişimi adama bir şeyleri andırdı... bunu anlamakta zorluk çekiyor olmasının yanı sıra zaman hiç geçmedi. İşte tam o anda...  bu kızın aslında Cehennem ve Cennet arasındaki anahtar olduğunu anlamıştı. Cennet'in tarafını  ay yüzlü kadın temsil ediyorken, beyaz saçlı kadın Cehennemi temsil ediyordu. Genç adam donuk bakışlarını siyah kanatlardan ayıramayarak onları her bir tüy tanesini olacak şekilde inceledi. Kanatlara bakmaya devam ettiği her vakit içini karamsarlık ele aldı. Genç adam geç olmadan bunu fark ederek karşısındaki ay yüzlü kadına döndü.

Bakışları gecenin ve gündüzün zamansız döngüsünü hatırlatırken, dolunayın ortaya çıkıp ışığını gökyüzüne ve dağların yamaçlarına yayar gibi harika bir aurası vardı. Genç adam bakışlarını saflığı, temizliği temsil eden beyaz kanatlara çevirdi. Hak ettiği bu muydu? Yoksa yaptıklarının karşısında ölümü, matemi, gizliliği temsil eden siyah kanatları mı hak ediyordu? Bir seçim yaptıktan sonra ne bekleyecekti onu? Kaybetme korkusunu hissetti en derinden. En başından hiç yolundan sapmaması gerektiğini düşündü... hatasını orada yapmıştı, olacaklar onun sorumluluğundaydı artık. Duraksayarak düşündü... belki onun bir seçim hakkı yoktu. Cennet ve Cehennemin anahtarı mı seçimi yapacaktı?

Genç adamdan izin istemek için gözlerine baktı hafif bir tebessüm ile. Adam yardımını kabul ettiğini belirterek köpeğe döndü. Bulunduğu ortam ruhunu dinlendirmesinin yanı sıra onu dizginledi. Bunun yanında köpek ile samimi bir bağ kurmuş, yaşananların çoğunu unutmaya başlamıştı. Yaşlı adam, genç adamın yaralarını sarmış bir şekilde kısa süre içeriye gitti. Döndüğü vakit elinde bir yorgan ve yastık vardı. Salonun köşesinde bulunan divana yönelip elindekileri bıraktı. Adama burada yatabileceğini söyleyerek eliyle gelmesini işaret etti. Mutfaktan sürahi ile bardağı getirerek baş ucundaki masaya koydu, yanan birkaç mumu söndürerek içeriye loş bir hava bırakmıştı... Kısa süre içinde gözlerini kapatarak uykuya teslim etti kendini. Sabaha karşı gün doğmadan yağmurun cama usul usul dokunduğu ses ile gözlerini araladı. Nerede olduğunu kestirmeye çalışmıştı, kendine geldiğinde içini rahatlık kapladı. Aynı yerdeydi... o rahat bulduğu divanda yatıyordu ve kısa süre sonra uykuya daldı.

Sabahın ilk saatlerinde camdan içeriye vuran gün ışığı ile uyandı. Derin nefes aldığında etrafına baktı, masayı gördüğünde şaşırmıştı aslında. Yaşlı adam kendini toparlayabilmesi için kahvaltı hazırlıyordu. Bu durumda ne yapacağını bilemeyip yatağından kalktı ve adama yardım etmeye koyuldu. Karnını doyururken yaşlı adam kendisinden bahsetmesini istedi, adam anlattı ve anlattı... yaşadığı yere dönmek istediğini söyledi ona. Bu adama sonuna kadar güvendiğini, ona yardım edebilecekmiş gibi bir his kapladı içini.

Hayatının ne kadar değerli olduğunu genç adam bir kere daha fark etmişti... Başının döndüğünü hissetmiş, yaşlı adam onu aydınlık bir yerin içerisine yatırmıştı. Evet, bu adam karanlığa karşı olan savaşını inancıyla, kendine olan güveniyle yenmişti. Aydınlık her zaman ona yol gösterecek ve destek olacak. Ay yüzlü kadının son kez kendini öptüğünü gördü... her şeyi rüya olarak hatırlayacağı hayatına geri döndü.



Bu hikaye burada bitmiş olsun, yeni hikaye başlangıcı sizlerde.

Kim bilebilirdi ki yıllar önce kaybettiği eşine benzeyen birisini görebileceğini. Gördüğü andan itibaren yüzünün her noktası, mimikleri onu hatırlatmıştı. İçinde olan sıkı sıkı sarılma duygusuyla savaşıyor, zaman o an çok yavaş geçiyordu. Arka planda olan kar onu tamamen melek görünümüne sokmuştu. Ama evet, eşi hala bir melek. Kapısına gelen kadın sadece kitapları incelemeye gelmişti. 60'lı yaşlarına gelmiş olan bu adamın okumuş olabileceği kitapları düşünün... neler gördüğü, neler yaşadığı. Bunların hepsi ilgisini çekmişti.