Legacy of Sir Randolph Mitchell

Ölüm ona hiç bu kadar yakın olmamıştı

Nasıl böyle konuşuyorsun Stance sen böyle

https://www.youtube.com/watch/BZYNk27r8t8

kaliteli bir throwback

Oldschool Randy, VFC Şampiyonluk Kemeri tanıtılırken çekildiği özel fotoğraf. 2020

teşekkürler @spyixgod 

Randy'nin Gece Hikayeleri 31. Bölüm: Polyanna & Evlenmek İstemiyorum!

Ve güne veda, geceye merhaba deme zamanı...
Ben Randy, Vice FM'e hoş geldin.
Radyonun sesini açsana, biraz konuşalım seninle.
Huh... zor günlerden geçiyorum bu aralar. Standart bir hayatım yok artık.
Aslında devam ediyor da diyebiliriz. Sadece birtakım farklılıklar oldu.
Tehditler alıyorum, polislerle konuşuyorum, yapmadığım şeylerin sorumlusu oluyorum.
Bunlar pek de standarda girmiyor artık.
Ama her zaman devam eden bir şeyim var: Yalnızlığım.
O artık benim kaçınılmaz gerçeğim. Muhtemelen hiçbir zaman hayatımın aşkını bulamayacağım.
Beni seven bir kişinin kalmaması da, standart hayatımın bir göstergesi.
Her neyse! Burada bunu konuşmayacağım, hadi programa başlayalım.

Hayat aslında bir bakış açısı, nasıl baktığımızla alakalı.
Kızabilirsiniz yağmura, etrafı ıslatıyor diye, hava kötü diye...
Ya da, seversiniz yağmuru. Çiçeklerinizi suladı diye.
Mesela, paranız yok diye sıkılabilirsiniz.
Ya da harcamalarınızı planlayıp fark ettiğiniz israftan uzak durmaya çalışabilirsiniz.
Bozulan sağlığınıza sızlanabilirsiniz.
Ya da hayatta olmayı kutlayabilirsiniz, çünkü halen yaşıyorsunuz eğer sesimi duyuyorsanız.
Sitem edebilirsiniz. Annenize, babanıza... sizi büyültürken size sağlamadıkları, vermedikleri şeyler için.
Ya da, onlara teşekkür edebilirsiniz. Bu macerayı sizlere sağladıkları için, sizi dünyaya getirdikleri için.
Mesela, "dikenli güllere katlanmak zorundasınız" diye sıkıntı yaratıyor olabilirsiniz.
Ya da "dikenlerin gülleri var" diye mutlu olabilirsiniz.
Kaybettiğiniz dostlar için yas tutabilirsiniz.
Ya da, yeni insanlarla yeni dostluklar peşinde koşabilirsiniz.
Hani her sabah işe veya okula gitmek için kalkıyoruz ya, mızmızlanabilirsiniz, yapmak istemiyorum diye söylenebilirsiniz.
Ya da, gidecek bir işiniz veya okulunuz olduğu için sevinç duyabilirsiniz.
Ev işleri yapmak eziyet geliyorsa laf edebilirsiniz.
Ya da, işleri yaptığım o evde aklımı, ruhumu, bedenimi barındırıyorum. Ya, evim var! diyebilirsiniz.
Bu size biraz Polyanna geliyor olabilir.
Varsayın ki gelsin?
Her şey bakış açısı. Bakış açınızı değiştirdiğinde başka şeyler görmeye başlıyorsunuz.
Ve bakış açınızı değiştirdiğinizde ruhunuz da değişiyor. Hayatınız da değişiyor.
Denemeye değmez mi ya? Bakış açısını değiştirmek?

Size şimdi bir hikaye anlatmak istiyorum.
Bir kadın, psikriyatr'a gitmiş. "Evlenmek istemiyorum!" demiş.
Ben eğitimli, bağımsız ve kendine yeten biri olarak yetiştim.
Bir eşe ihtiyacım yok, ben tek başıma yaşamak istiyorum.
Ama ailem, evlenmemi istiyor... Ne yapmalıyım? diye fikir danışmış.
Psikriyatr, gülümser ve şöyle der:
"Siz şüphesiz hayatta harika şeyleri elde edeceksiniz, bu konuda size güvenim tam."
"Ama kaçınılmaz bir şekilde zaman içinde bir şeyler istediğiniz gibi olmayacak.
Yani, bir şeyler ters gidecek. Bazen başarısız olacaksınız, bazen planlarınız işe yaramayacak,
--bazen o gönlünüzden geçen dilekler gerçekleşmeyecek...
İşte o zaman, kimi suçlayacaksınız, kendinizi mi?"
Kadın "Hayııııııııırrrrrrrr!" der.
Psikriyatr, "İşte bu yüzden bir eşe ihtiyacınız var." der,
Ve bu hikaye burada biter...
Benden bu gecelik bu kadar, sizleri çok seviyorum! * * öpücük sesi * *
Sevgi ile kalın...

bu adam isvicre cakisi! 

onun olmadığı bir masa anca ikea'da vardır