Legacy of Sir Randolph Mitchell

.........

ÜYE OL                          ŞİFREMİ UNUTTUM

Neden? Acı nedir? Hiç acı çektiniz mi? Özellikle bu şehirde? Hayat denilen şey neden sizin canınızı acıtıyor? Canınız değerli değil mi? Bazı kişiler için canını ve kanını feda edebilecek kişiler görüyorum, özellikle bu şehirde. Ona o kadar bağlılar ki, onun için ölmeyi göze almış... Fakat bunun karşılığında ne alıyorlar? Ne için bu şehirde kendi canlarını, hayatlarını, her şeyini başkaları için feda etmeye cürret ediyor? Bence hiçbir şey. Daha önce de söylemiştim... Öylesine garip bir şehirde yaşıyoruz ki, her an her şey olabiliyor. Vice Şehrinin insanları, başkaları için kendi hayatlarını yok edebilecek kadar fedakar mı? Çok mu fedakarız acaba? Mesela azılı bir suç örgütü lideri için canlarını feda eden çok fazla insan var. Ne oluyor da bu kişiler bir "lider" için hayatlarını yok ediyor? Karşılığında para mı alıyorlar? Şan? Şöhret? Şan ve şöhret sorusunun cevabının hayır olduğunu biliyorum, çünkü ben insanları öldürmem... Para için ise, işin ucunda ölüm varsa o parayı kazanmanın ne anlamı var? Bir de yetmezmiş gibi bu tarz insanlar başka kadınlarla evlenip çocuk sahibi bile olabiliyorlar. "Patrona" karşı bir hata yaptığında, yaşadıklarından dolayı acımasız bir hale gelen patron, çalışanının kafasına rahatlıkla sıkabiliyor ve olan o masum aileye oluyor. Kafamda garip garip sorular dönüyor bu günlerde. Aklıma gelebilecek her şeyi sorgulamaya başladım. Siz de sorgulayın. Yakında yapacağım Randy'nin Gece Hikayeleri programının yeni bölümünde hep beraber bir şeyleri sorgulayacağız. Rahatlamaya ihtiyacımız var, ülkece. Biraz rahatlayın, derin bir nefes alın ve kendi hayatınızı yaşamaya bakın. Başkalarına değil, kendinize patron olun. Bunu fark ettiğinizde hayat... bambaşka gelecek.

●    Anasayfa    ●    Son Dakika    ●    Blog    ●    Ekonomi    ●    Magazin    ●    Sanat    ●    Halkın Sesi    ●    Haber ekle!    ●    İletişim    ●    Arşiv    ●    Vice Social'da VICE NEWS!

randymitchell tarafından 31.03.2023 tarihinde gönderildi.

Tüm hakları saklıdır. ©️ ViceNews, since 2020

randy artık ölmedi mi, dick onu teğet mi geçti çakma batrix 

sayın itsbard

lütfen tanıtımımı toksiklemeyiniz

aksi takdirde

aksi takdirde yetkililere şikayet edeceğim...

next page vaktiymiş

@Versity 

Randy'nin Gece Hikayeleri 22. Bölüm: Sorgula-ma! & Kadın olmak


Gecenin ruhunu hislerinde yaşayanlar? Böyle mi başlıyordum bu programa ben?
Pff, boşversene. Bir önemi yok. Gecenin bir vaktinde bir tane bunak geldi, içini dökecek işte.
Bunu da uzun bir zaman sonra yapacak aslında... Çok uzun bir zaman.
Geldi mi? Şu an burada... Evet.
Merhaba dünya. Adım Randolph Mitchell. Uzun, çok uzun zamandır bu kanalda bazı şeyler anlatırım.
İçimi dökerim, dolu bir adamım çünkü. Stresli ve zor günlerden geçiyorum ve bir terapi aracı olarak,--
--radyo kanalımı kullanıyorum. Ve yine şu an benim terapimdesiniz.
Yani, Randy'nin Gece Hikayelerindesiniz... Hadi, radyonuzun sesini açın bakalım.

Ben basit bir radyocuyum. Bazı şeylerden anlamam.
Ama, baktığım yerden...  bazen, bir şeylerin yanlış yapıldığını sezerim.
Belki de ben hatalıyımdır ama radyoculuk refleksi olarak da söylerim yani.
Yıllarca okuyoruz. Hayatımızın başlangıcının önemli bir zamanını okumaya ayırıyoruz, derslere ayırıyoruz.
Ardından da bazılarımız üniversiteye gidiyor. Yıllarca eğitiliyoruz.
Ama bu eğitilirken, hiçbirimize mesela hayat kurtarmayı öğretmezler.
Bir paramedik olmayı veya bir ilkyardım eğitimi yapmayı öğretmezler.
Paramedik olmak istiyorsan, bir hastaneye gir derler mesela bu şehirde. Zorunlu değildir bu.
Oysa ki çok kolaydır. Okullarda bazı dersler gibi ilk yardım dersleri de olmalıdır diye düşünüyorum.
En azından herkes, herkese gerçekten ilk yardım yapabilir. Hayat kurtarabilir.
Ama, ondan ötesi, sistemimiz anlatılan şeyleri inanmamız üzerine kuruludur.
Bizim sistem, sadece öğretmenlerin bize öğrettiği şeylere inanacağımız bir eğitim düzenidir.
İnanırız. Sorgulamamızı istemezler. Sorgulama. Ne veriliyorsa al. Verilen şeyi ezberle, aynısını bana anlat.
Sorgulama işte... Ve böyle böyle sorgulamayan nesiller yetişir. Hiç sorgulamayan, ne veriliyorsa onu alırlar.
Hiçbir soru sormazlar... Ama bilgi değişir? Sorgulamayan insan bilginin değiştiğini fark edemez?
Bilgi değişir derken... 1492 yılında Kristof Kolomb, Amerika'yı keşfettiğinde dünyanın düz olduğu düşünülüyordu.
Ve üniversitelerde bu okutuluyordu.
"Dünya düzdür, bir boğanın boynuzları üzerinedir." deniliyordu. Bu üniversite bilgisiydi.
Şimdi buna gülüyoruz? Çünkü birisi sorgulamış, "NEDEN?" demiş... Neden?
Diyorlar ya, eğitimsiz bir toplumuz. Ben aynı fikir değilim, eğitimsiz değiliz.
Ezberci bir toplumuz, kabullenmeci bir toplumuz, sorgulamayan bir toplumuz.
Belki bunu değiştirmek lazım...


* * derin bir iç çeker, sayfasını çevirir. * *
Bir arkadaşımla laflıyordum. Bana ne dedi, biliyor musunuz?
Bu şehirde en zor şeylerden birisi, kadın olmaktır dedi.
Evet, bu şehirde kadın olmak fazlasıyla zor bence. Ne demek istediğimi kadınlar anladı.
Ama bir de, "güzel kadınlar" vardır. Onlar için yaşam, daha zordur mesela.
Şöyle bir şey demişti arkadaşım:
"Bir kadın ne kadar güzelse, o kadar şanssızdır."
Fakat bir de erkekleri de vardır bu şehrin. Kötü erkekler olduğu kadar gerçekten "iyi" erkekler de vardır.
Ve arkadaşım erkekler için de "Bir erkek ne kadar iyiyse, o kadar yalnızdır" demişti...
Benden bu gecelik bu kadar, sizleri çok seviyorum! * * öpücük sesi * * Sevgi ile kalın...

100