Night Runners

90's JAPON ARAÇ KÜLTÜRÜ & RYOTARO KARDEŞLER

Japonya deyince insanların aklına tarihi yerler, güzel manzaralar, geleneksellik, neon ışıklı şehirler; bazılarının aklına ise arabalar gelir. Doksanların o yavaş yavaş tüm dünyaya yayılan Japon otomobil kültüründen dolayı araçlar insanların odak noktası, hobisi haline gelmiştir. Markalar profesyonel ralli yarışlarında boy göstermek için o yıllarda hem zorlu pistlerde iyi performans gösteren, hemde günlük kullanılabilen otomobiller üretmeye başladılar. Markalar arasındaki bu rekabet, sokağa ve kültüre de yansıdı. Bu araçların yüksek performanslarına rağmen ulaşılabilir, şık, kolay kişiselleştirilebilir olması o zamanın gençlerinin ilgisini çekti. Zamanla bu kültür gelişti, üzerine filmer, diziler, çizgi diziler, oyunlar yapılmaya başlandı ve unutulamaz hale geldi. Tabii bu sırada dünyada boş durmamıştı, Amerika'nın o kaslı araçları, Avrupa'nın pahalı, yüksek performanslı ve gösterişli araçları. Hepsi ayrı ayrı birer kültür oluşmasını sağladı. Bu dünyanın her birinden insanları tek bir gaye altında birleştiren şeyin adı Şürüş Tutkusu'ydu -veya adına her ne derseniz-.

Bizim kızların hikayesi de kendilerini bu kültürün tam ortalarında bulmalarıyla başladı. Takvim sayfaları 90'ları değil 2000'leri gösterse de on yıl önceki tutku hala yerini koruyordu. Hala dağlarda yapılan togue'lar, otobanlarda yapılan outrun'lar üzerinie konuşulacak şeylerdi. Kyoto'lu liseli iki ergen kız kardeş olan Ryotaro'lar ise başta okullarında hoşlandıkları erkeklerin ilgi alanına girmek için dahil oldukları bu dünyada zamanla onlardan bile iyi hale gelmişlerdi. Popülariteleri, öz güvenleri, çevreleri artmıştı. Zengin ama ilgisiz bir aileden gelmenin verdiği yarı avantajlı durumu tamamen lehlerine çevirmişlerdi. Michiko okulda ve çevrede erkeklerin ilgi odağı ve peşinden koştuğu çıtır olmuştu. Kana ise ona nazaran daha sessiz ama daha hırçındı. O ister istemez biraz daha işin karanlık yüzüne dahil olmuştu. Onlar çevredeki ünlü sokak yarışçılarını bir bir alt ederken çokta dikkat çekiyorlardı. Bu durumdan rahatsız olan insanlarda vardı, ancak ikili yetenekleri ve birbirleriyle uyumları sayesinde bu insanlardan zarar görmüyordu. Tabii her hikaye gibi, bunun da vurucu bir noktası vardı.



Çok önemli bir haftaydı, önlerinde belkide bugüne kadar çıktıkları en zorlu togue vardı. Bunu kazanırlarsa yenilmez olduklarını tamamen kanıtlayacaklardı. Ancak rakipleri çok zorluydu. Bu da yetmezmiş gibi Aralık ayıydı ve her yerde kar yağışı hakimdi. Bu yarış araçların performansları veya sürücülerin yetenekleriyle ilgili değildi. Bu yarış tam anlamıyla mental bir konsantrasyon savaşıydı. Anlık bir hata kayba yol açacaktı. Cuma gününü Cumartesi'ye bağlayan gece Kana aldatıldığını öğrendi. Tüm gece içip sokakta gezmiş ve ağlamıştı. Böyle çaresiz ve ezik görünmekten nefret ettiğinden dolayı bunu kimseye söylememekte kararlıydı. O yardım istemeyi sevmezdi. Şafağa doğru kendini eve zar zor attı ve kanepede uyuya kaldı. Saat öğlen dörde kadar uyuduktan sonra telefonuna gelen on sekizinci arama ile uyandı. Michiko onu yarışa çağırıyordu. Aldığı zararı gizlemek için yüzünü yıkadı, birazda makyaj yapıp aracına atladı ve dağa gitti. Her zamankinden de sessiz, bezmiş tavrını gizlemeye çalışsa da Michiko bir şeylerin ters gittiğini anladı. Ona defalarca sordu ancak Kana reddetti. Togue'nun ilk etabı uphill'i Michiko kazandı. Yağış biraz daha şiddetlendi. Artık tek gereken Kana'nın downhill'i kazanmasıydı. O havaya rağmen yarışı izlemeye gelen çok kişi vardı. Kana izleyicilerin arasında onu aldatanı görünce içten içe anlamıştı, kazanamayacaktı. Yanındaki zorlu rakip ve zorlu hava koşulları yetmezmiş gibi; Çok karışık duygular içerisinde mental çöküşün eşiğinde olduğu, kendi kendine vermesi gereken bir savaş daha vardı. Kana bu savaşı tamamen kaybetti, downhill boyunca önde durdu hatta fark açtı. Korkusuzca, sanki ölmek istiyormuş gibi sürüyordu. İzleyicileri bile bunun bir yarış olmaktan çıktığını anlamış, onun için endişelenmeye başlamıştı. Felaket sesini dağlar arasında yankılatarak "Geliyorum!" diyordu.

"Yolun üzerinde büyükçe bir taş vardı, sanırım onu görmedi. Üstünden geçmesiyle aracının kontrolünü kaybetmesi bir oldu. O an zaman dursun istedim, kayarak aracın ön tarafını bariyerlere vurdu ve yokuş aşağı iki kez spin attı. Aracın sol tarafını keskin virajın bariyerlerine çarptığını ve aşağı doğru takla atarak uçtuğunu gördüm. Hemen durdum ve aceleyle inip baktım, aşağı düşmemişti, aracıyla beraber ağaçta asılı kalmıştı. Sürücü kapısının hasar almış açık kısmından akan kanı ve camdan çıkmış kan içindeki elini gördüm. Yardım edemeyecek kadar uzağımdaydı, beklemeden yetkilileri aradım." Kana'nın rakibinin polise verdiği ifadeydi bu. Kana kaza sonrasında bir ay hastanede kaldı ve üç ameliyat geçirmek zorunda kaldı. Bu sürede Michiko olayın gerçek yüzünü öğrendi, eline demir bir metal sopa aldı ve okulun içinde o çocuğu öldüresiye dövdü. Çocuğun burnu, alnı ve elmacık kemikleri kırılmıştı. Michiko nezarete atıldı ve okuldan atıldı. İki kızın babası olanlar karşısında ne yapacağını bilemiyor ve kendini suçluyordu. Onların toplu taşıma hariç hiçbir araca binmelerine izin vermiyordu. Bu olaydan sonra bir yıl geçti. Kana ve Michiko biraz daha normalleşmiş, market kasiyerliği gibi işler yaparak yaşamlarında devam ediyorlardı. Yine bir cumartesi gecesi, yine Aralık ayında ikili işten dönerken bir şey fark ettiler. Otobüsten indiler ve karşı kaldırımdaki araç mezarlığına baktılar. Kana'nın kazalı R32'si orada duruyordu. İkili birbirinin elini tuttular, gözlerinin içine baktılar. Aynı şeyi düşünüyorlardı. Ailelerine veda ettiler; tutkularını yaşamak ve berbat anılarını geride bırakmak için Japonya'dan ayrıldılar. Kalplerinde bulunan sürüş tutkusunu ve 90'ların araç kültürünü en iyi yaşayacakları yerleri araştırdılar, Vice City ise bunun için biçilmiş kaftandı.





NIGHT RUNNERS VICE

Michiko, Japonya'da çalışırken Vice'dan Sumira adında ki arkadaşından bir davet gelmişti. Vice şehrine gidip Unknown ekibine dahil olmuştu. Gittiği yerde yarış ve eğlence beklerden daha çok zorluklarla karşı karşıya kaldı ve yarış işlerini yeterli görmeyince ayrılma kararı alıp Japonya'ya geri döndü. Japonya'da ki işlerini oturttuğunu fark edince açılmaya karar vermişti. Vice şehrine dönüp kendi işini yapmaya başlayacaktı. Vice şehrine döndü ve kendine destek olarak da Japonya'dan kız kardeşi Kana Ryotaro'u da kendi yanına çağırdı.Kız kardeşi ile Vice şehrinde geceleri sokağa çıkıp tüm Vice şehrini turlamaya başladılar ve bunu yaparken de arkadaş edinmeye başladılar. Bir süre sürekli bunu tekrarladılar... Kendilerine yeni arkadaşlar ve yeni dostlar edindiler. Bunun üzerine Night Runners ismini yavaştan çıkarmaya başlayıp. Sürüşlerde daha çok kişiyle daha fazla eğlenmeyi planladılar. Herşey yolunda ve güzel gidiyordu. Michiko, Vice şehrinde ki para sorunsalını çözmek için bir çözüm arıyordu. Japonya'da yapılanın burada yapılmasının ne kadar doğru olduğu hakkında bir fikri yoktu fakat Japonya'da ki gibi aynı şekilde tır soygunları, market soygunları, parça kaçakçılığı ve sahte plaka işine giriştiler. Fazlasıyla para elde edemeselerde araçlarının masrafını çıkarabiliyorlardı. Michi ve Kana şehirde yaptıkları işten memnun kalmıştı ve sürüşlerde daha çok arkadaş edinmeyi planlıyorlardı. Biraz daha ilerledikten sonra evde partiler vermeye başlayacaklardı ve şehirde eğlence kaynağı olacaklardı... Kana ve Michi, şehirde ki rakip ekiplerle sıkı bir dostluk kurma taraftarıydı. Kendine düşman edinmeyi istemiyorlardı ve şehirde ki tek işlerinin sürüş olmasını istiyorlardı.

Eklenecek.

Birlik tanıtım videosu, rez!

SS REZ

Önlerden Rez alalım lazım olur belki :) :o

rezimizi alalım satarız ilerde

güzel tanıtım usta başarılar  :)

 :o

 :o

 :o