the Shqiptar, Salvaj Organization

Raw

Kartalların Aktifleşmesi, Ekibin Toplanışı

1990'larda savaş mültecilerinin başka ülkelere göç etmesiyle birlikte Salvaj ailesi İtalya'ya göç etti. Baba Bejnar Salvaj bir savaş kahramanıydı. İtalya'ya göç etmek zorunda kaldıklarında askerden önceki koluna geçirmiş olduğu bileziği, eski mesleğine yani kalıpçılığa geri dönmüştü. Aile oldukça zorlu bir dönemden geçiyordu ve maddi açıdan oldukça kısıtlı bir hayat yaşıyorlardı. Bejnar fabrikada 12 saatten fazla çalışıyordu, anneleri ise varlıklı bir hanenin evinde temizlikçiydi. Michael doğmadan önce babası vefat etmişti. Babası arıza yapan bir kalıp pressini tamir ederken iş kazasına kurban gitti. Michael'ın annesi tek başına İtalya'da yaşayamayazdı, o yüzden Amerika'ya, teyzesinin yanına gittiler. Amerika'da hayat İtalya'ya kıyasla daha rahattı. Hem teyzelerinin ve çoğunluk Arnavut halkının bu bölgede olması daha güven vericiydi. Yağmurlu bir ekim gecesinde Michael dünyaya gözlerini New York'da açtı. Bu onun hikayesinin başlangıcıydı. Zaman geçtikçe Michael bulunduğu ortama alıştı. Mike damarlarında asil Arnavut kanı taşıyordu ve babası gibi o da gerçek bir askerdi. Mikey tamamıyla bir Arnavut askerlerinin özelliklerine sahipti. Çalışkan, tertipli, yeri geldiğinde ciddi bir yapıya sahipti. Doğuştan gelen liderlik vasfı onu her zaman arkadaşlık ortamlarında onu ön plana çıkartıyordu. Her ne kadar bu sakinliği ve ani parlamamasının genç yaşlarda farkında olmasa da ilerleyen zamanlarda doğru karar verebilmesinde çok yardımcı olacak bir etkendi. Michael bölgedeki diğer mülteci çocukları gibi cepçilik, dızcılık ve tırnakçılık gibi sanatsal işlerle uğraşıyordu. Michael olayın en alt tabakasından çıkan bir piyondu fakat hiçbir zaman yerinde sayıklamadı, olduğu yerde kalmadı. Sürekli kendini geliştirdi ve yakın çevresinde az çok bir saygınlık kazandı. Michael kendine bir ekip oluşturmuştu ve bu ekiple birlikte işlerini yürütüyordu. Bu ekip en yakın dostlardan ve kuzenlerden oluşuyordu. Artık ailelerinden bir nebze de olsa da bağını kopartan ekibin gözü yükseklerdeydi, başka bir şehirde iş yapmanın, yeni insanlarla tanışmanın ve yeni bir düzen oturtmanın hiç de fena bir fikir olmayacağını düşünüyordu. Fakat yarım kalan işlerini halletmeden dönemeyeceklerdi, herkes sevdikleriyle vedalaştı, son icraatlerini gerçekleştirdi.

Gitmek istedikleri şehir hemen hemen çoğu insanın rüyaları süsleyen Las Venturas'dı. Ekip oraya gitmeyi kafaya koymuştu ve pılını pırtını toplayıp en kısa sürede voltasını aldılar. Las Venturas... üzümlü kekim... Casinolar, lüks yaşam, pahalı otomobiller, 1. sınıf fahişeler. Bunlar her Arnavut gencenin hayaliydi. Ekip Las Venturas'da bir kaç arkadaşıyla bağlantı kurup kendilerine bir ev ayarladı, evde yaklaşık 10 kişi kalıyordu. O gün geldi ve Michael ve Ekibi Las Venturas'a iniş yaptı. Fakat bekledikleri manzara ile karşılaşamadılar. Burası o hayal ettikleri Las Venturas'dan farklıydı, bildiğin dümdüz çöldü. Fakat ufukta, oralarda bir yeree kara gözüküyordu. Ekip bir kaç haftasını bu çöplükte heba edip para katlamaya çalıştı. Kendilerine moral kaynağı olması için şehire ineceklerdi. Herkes kendi arasında para toparladı ve araçlara atlayıp şehrin göbeğine indiler. İşte Las Venturas buydu, o herkesin met ettiği kısma giriş sağlamışlardı nihayetinde. Ortamı biraz gözledikten sonra alemlere aktılae, cepleri doluydu. Kendilerine göre.. Bir kumarhane buldular ve paralarını katlamaya niyet ettiler, yanlarında gold diggerları, masalarında en pahalı içkiler, hızlı yaşam. Her şey yolunda giderken masada bütün paraları kaybedip battılar, bir kaç saat sonra kalkma vakitleri gelmişti ve o masadan kalkamadılar çünkü hadlerinden fazl a harcama yapmışlardı. Güvenlikler onların yanına gelip zorla alı koyup Michael ve ekibini depoya götürdüler. Onları sorguya çekip hesap sordular. Yapacak hiçbir şansları yoktu çünkü borç gırtlağa kadar dayanmıştı. Michael ve Ekibini eşek sudan gelene kadar dövdüler ve onlara bu parayı geri getirmek için bir hafta müddet tanıdılar ve onları sokağa attılar. Apar topar evlerine gidip kara kara düşünmeye başladılar, bu borçlu oldukları para telefon çalarak insan gasp ederek çıkacak miktarda bir para değildi. Ellerinde tek bir seçenek vardı; Eğer ölmemek ve sakat kalmak istemiyorlarsa başka bir şehire kaçmalılardı. Bu Crew için tek kurtuluş yoluydu. Bir iki gün sonra eşyalarını topladılar, fakat nereye gideceklerdi? Vice... Amerikan Rüyasının full hd hali. Bu şehir oldukça gösterişli ve hayallerdeki gibi bir şehirdi, bazı bağlantılar da devreye sokulursa ticaretin ve iş ağının temeli bu şehirde atılabilirdi. Uçakla birlikte Vice'a iniş yaptılar ve kendilerine incirin top oynadığı bir kenar mahallede kiralık ev tuttular. Artık Michael ve Ekibinin ellerini kendilerini duyurmak için bir fırsat geçmişti ve geçmişte yaşamış olduğu tecrübelerden ders alıp hatalarını tekrarlamayacaklardı.

Raw

#1 · 6 yıl önce

Alıntı yapılan: Raw - 20.07.2020 22:23
Öncelikle başta en çok yapılan hatalardan birisine değinmek istiyorum. Arnavutluk'da "Arnavut" kelimesi fazla yaygın değildir hatta tepki bile görebilirsiniz. Genellikle "Shqiptar" (Şiptar) kelimesi kullanılır. Bunun anlamı ise (Kartalın Oğlu) demektir. Vücut dilleri bizimkiyle hemen hemen tamamen zıt bir şekilde kullanılmaktadır. Bizde birisini onaylamak için kafamızı aşağı yukarı sallarken onlarda ise kafa sağa sola sallanmaktadır. Aynı şekilde bir şeye olumsuz bir reaksiyon gösterileceği zaman kafa olumlunun zıttına göre aşağı yukarı sallanılır. Bence bu kısım kesinlikle Arnavut rolü yapacak arkadaşların dikkat etmesi gereken bir konu. Diğer konumuz ise Arnavutça dilinin diğer Balkan ülkelerine göre biraz daha aykırı kaçması. Arnavutça da Avrupa dillerindendir fakat onu diğer dillerden ayıran özelliğinin hiçbir alt kola ait olmaması, kendi alt kolunu oluşturmasıdır. Kendi alfabesi ve telafuzu diğer balkan veya diğer dillere nazaran oldukça ilginçtir. Ayrıca Arnavutlar Avrupada en eski ırklar arasında yer alan, en az Yunanlılar kadar Balkanların sakinlerindendir. Balkan ülkelerinde benim gözlemlediğim kadarıyla çoğu dil birbirini bir yerlerden çağrıştırıyor. Örnek göstermek gerekirse;
Sırpça: Dobro (Tamam)
Makedonca: Dobre doyde (Yeter)
gibisinden hemen hemen aynı anlamda kullanılan kelimeler bulunuyor.
Sırpça: Kako si dobro? (Nasılsın?)
Sırpça: Dobro sam ti. (İyiyim sen nasılsın?)
Makedonca: Hubavsi? (Nasılsın)
Makedonca: Hubavsam, ti kako si? (İyiyim, sen nasılsın)
Bunun gibi basit kelimeler bile oldukça çağrıştırabiliyor, keza Balkan Mutfağı da öyle.
Bunlardan en çok bilinenlerden örnek göstermek istiyorum;
Uzo, Ouzo: Uzo ya da Ouzo olarak bilinen Roleplay aleminde Yunan rolü yapan arkadaşların vazgeçilmez alkolü. Tadı her ne kadar rakıya benzetilse de Rakı ile ayıran pek çok farkı var. Uzo'da anason haricinde zencefil, narencil çiçeği, nane ve fındık gibi değişik bitki kökleri de bulunmakta. Bu fonksiyonlar da Uzo'nun içimini Rakı'ya kıyasla daha hafif kılmakta.
Rakija: Daha önce açtığım Sırp birliğimde de Rakija rollerini biraz kısıtlamak istemiştim, olayı yanlış anlayanlar fazlasıyla tepki göstermişti, bu olaya da açıklık getirmek istiyorum. Rakija her ne kadar Sırp içkisi olarak bilinse de Yugoslavya'da da fazlasıyla tüketilen, üretilen bir içkidir. İsminden dolayı halkımız rakıya benzetmekte fakat aralarında dağlar kadar fark vardır. Rakija çok sert bir alkol olmasıyla birlikte çoğunlukla shot bardaklarında servis edilir. Hatta Türk Kahvesinin yanında da servis edildiği bilinmekte. Mağazalarda satılanların alkol oranı %55 %60'ın üzerinde, evde yapılanlarda ise bu rakam farklılık gösterebilir. Ülkemizde en yaygın rakı markası Olan Yeni Rakı'nın en baba alkol oranı %47'dir. (Yeni Rakı Ala) Fakat ülkemizde üretilen en yüksek alkol oranlı Rakı Markaları %50 oranla birlikte Altınbaş Rakı ve Kulüp Rakı'ya aittir. Rakı'nın üzerine su, yanına ayran, su şalgam vesaire gibi şeyler katılırken Rakija'nın üstüne bal katılabilir. Rollerde fazlasıyla Rakija rollerinin yapılmamasını istememiz sırf Türk olduğumuz için bu içeceğin kültürünü mahvetmemek istemememiz.
Arbeshe (Arbıreşler)
Bugün İtalya'nın güneydoğusunda ve Yunanistan'ın kuzeydoğusunda yaşayan Arnavutlar'a verilen genel ad. Arbreşlerin çoğu , göçmen olup genellikle Kosova ve Arnavutluk kökenlidir. Ayrıca Arbreşler'in %68'i Katolik ; %32'si deOrtodoks'tur. Biri İtalya'nın Sicilya adasında ve Puglia bölgesinde diğerleri de Yunanistan'ın Yanya şehrinde olmak üzere Avrupa kıtasında altı tane Arbreş yerleşkesi bulunmaktadır. Arbıreşler'in çoğu İtalyanca, Yunanca ve Arnavutça'ya çok benzeyen bir dil olan Arbreşçe konuşmaktadırlar. Dünyada yaşayan Arbreş nüfusu ise 20.000 civarıdır.
Güney İtalya ve Sicilya'da yerleşmiş bulunan Arnavut azınlıktır. Sözcük eski Arnavutçadan gelir ve aslında sadece Arnavut anlamına gelmektedir.
15. yüzyılda Osmanlılar'ın Arnavutluk'u ele geçirmesinden sonra Napoli Krallığı'na sığınan Arnavutlar bölgenin yerleşimi az alanlarına yerleştirildiler. Buralarda kendi cemaatlerini kurmalarına izin verildi. Bugün yaklaşık 100.000 kişi diliyle karışmış eski Arnavutça'dan oluşan Arbëresh dilini konuşmaktadır.

Arnavutların ABD'ye Göçü
Amerika'ya göç eden belgelenmiş ilk Arnavut Kolë Kristofori'dir. (İngilizce: Nicholas Christopher) ABD'deye göç eden Arnavutlar'ın öncüsü olarak bilinmektedir. 1880'lerin başlarında Boston'a göç etmiştir. 1980 yılında ABD'de ana dillerinden vazgeçmiş 70.000 Arnavut kökenli ABD vatandaşının yaşadığı tahmin edilmektedir. 1990'larda birçok Arnavut, Arnavutluk, Karadağ, Sırbistan ve Makedonda Cumhuriyetinden savaş mültecisi olarak ABD'ye gitmişlerdir.
Arnavut Kartalının Ortaya Çıkış Hikayesi
Genç bir delikanlı Arnavutluk'un dağlarında ava çıkmıştı. Üzerinden bir kartal uçtu ve bir kayanın üzerinde kondu. Kartal çok büyüktü ve pençesinde bir yılan vardı. Biraz sonra kartal yuvasının bulunduğu kayalıktan uçtu.
Kartal uçtuktan sonra genç delikanlı kayalığa tırmandı ve kartalın yavrusunu ölmüş olan yılanla oynarken buldu. Fakat yılan gerçekten ölmemişti.
Yılan aniden hareket etti, kafasını kaldırdı, zehirli dilini çıkardı ve yavruyu sokmak istedi. Tam o sırada delikanlı yayı çıkardı ve okla yılanı öldürdü. Daha sonra kartal yavrusunu alarak evine doğru yola çıktı. Aniden başının üstünde kartalın kanatlarının gürültüsünü duydu.
Kartal çocuğa, Yavrumu niye çaldın?, diye bağırdı.
Delikanlı, Yavru benim, çünkü ben onu senin öldürmediğin yılandan kurtardım diye cevapladı.
Yavrumu ver, bunun karşılığında ben sana gözlerimin keskin görüşünü ve kanatlarımın gücümü vereceğim. Sen yenilmez olacaksın ve benim adımla adlandırılacaksın.
Genç, kartala yavrusunu verdi. Kartal yavrusu büyüdüğünde, büyümüş olan delikanlının başının üstünde uçuyordu. O, yayı ile ormanda çok sayıda canavar öldürdü ve kılıcıyla ülkesinin düşmanlarını öldürdü. Tüm bu eylemlerde delikanlı öncülük yapıyordu. Delikanlının bu eylemlerine şaşıran halk delikanlıyı kral olarak seçti. Halk onu, Kartalın Oğlu anlamına gelen Arnavut olarak çağırdı ve onun krallığı "Kartalların Ülkesi" anlamına gelen Shqiperi (Arnavutluk) adını aldı.
Kişilikleri
Arnavutlukların kişilikleri genelde türklerle benzerlik göstermemektir. Çoğu oturaklı ve delikanlı tiplerdir. Oldukça çalışkan, sözünün arkasında duran, yeri geldiğinde susan yeri geldiğinde de masaya yumruğunu vuran kişiliklere sahiplerdir.

Arnavut Göçü
Arnavutların kendi ülkesinde 2.8M nüfusa sahip olmasına rağmen Avrupa'da 8 milyondan fazla Arnavut bulunmaktadır. İlk büyük göç Osmanlı'nın Balkanlar'a hâkim olmasıyla Hristiyan Arnavutların İtalya'daki adıyla Arbereşlerin İtalya'ya ve Ukrayna'ya yapılan göçleridir. Bu göçlerin sebebi Müslüman bir devletin hâkimiyeti altında yaşamak istememelerinden kaynaklanmaktadır. Daha sonraki göçlerin esas sebebi Balkan Savaşları'nda Osmanlı İmparatorluğu'nun Balkanlar'dan çekilmesi ve Müslüman toplulukların savunmasız kalmasıyla Sırpların, Bulgarların, Yunanların daha fazla toprak kazanmak için Arnavutların tarihî sınırları içinde kabul ettikleri yoğun yaşadıkları yerler olan Kosova, Makedonya, Karadağ ve Çamlık (Yanya merkezli Çamerya) bölgelerini ele geçirmeleri ve buralarda yaşayan halkın zor kullanarak şiddet, zulümle ve baskıyla yerlerinden zorla göç ettirilmeleri sonucunda olmuştur. Özellikle Balkan Harbi'nden sonra Arnavutların yoğun yaşadığı yer olan Toplica şehrinde Sırplar tarafından büyük bir katliam yapılarak tamamı Arnavut olan bir şehir etnik temizlik yapılarak bugün bir tek Arnavut yaşamamaktadır. Daha sonraki ikinci büyük soykırım 1945'te Yunanlar tarafından Çamlık (Çamerya)'da uygulanmıştır. Tarihin yakın dönemlerinde de Bosna-Hersek ve Kosova'da tekrar bu soykırım hareketlerinin gerek Arnavutlara gerekse diğer Müslüman topluluklara uygulanmıştır. Ayrıca son olarak 1945 yılında Yugoslavya devletinin Makedonya'da Arnavutların nüfusunun Makedonlardan fazla olmasının engellemek için bilinçli bir göç politikası oluşturmuştur.