|38| Gergin SGT Halstein Friberg aka Cannibal

Yansıtmamana karşın içini gördüğümden bir habersin Halstein. Hepsi bitti, sen ise hala altına girdiğin yükümlülüklerin etkisini taşıyorsun. Nefes almaya ne dersin?

Alıntı yapılan: Giriş, 15/04/2002Kendi rekorumu kırdım. Hiç olmadığım kadar uzun süredir sahadayım ve bir günlük tutma fikrini hayata geçirmek için daha iyi bir yer olamaycağına karar verdim. Sevgili Annemin bana yolladığı günlüğü değerlendirmenin tam vakti. Her neyse, her olayın bir başı vardır değil mi? Bu olaya ilk adımımı atıyorum, ve şu an 32 yaşımdayım. Geçmişimi kısa özet geçeceğim, uzun uzun anlatmaya da pek vaktim yok.

Alıntı yapılan: 15/04/2002 Öncesi, Giriş1969 Senesinin kan donduran bir kışında doğdum. Ordu, Ailemin yapı taşlarının başında geliyordu, Akrabalarım, Babam ve Abim bir dönem Orduda görev almış insanlardı. Takiben çocukluğumdan yetişkinliğime kadar evde sanki bir askermiş gibi yetiştirildim. Saat kaçta yatarsam yatayım Babamın ya yorganımı çekişiyle, ya da kapımı aniden açışının sesiyle ayaklanırdım, her neyse.. Annem.. Güzeller güzeli, anlayışlı Annem. İnsan kendi kanını daha çok sever, bu doğru. Ancak Annem hayatıma yön veren kadındı. Hani derler ya; "Her güçlü erkeğin arkasında zeki bir kadın vardır" benim hayatımda da bu kadın Annemdi. Günlük hayatında tarlamız ile ilgilenirdi, ondan bahsetmişmiydim? Ytterhogdal'ın sınırları içerisinde bir Çiftlik evinde yetiştim, bu ev Anneme Babasından miras olarak kalmıştı. Annemin ısrarları üzerine de Babam buraya taşınma fikrine evet demekten başka çare bulamamıştı. İşin aslı, burada büyümek benim hayatımı şekillendiren etkenlerden birisi olmuştu. Yeni arkadaşlar edinmiştim. Kasabanın Old Spoon adlı bir barı vardı, gündüzleri Anneme yardım eder, Babamın işlerini görürdüm. Akşamları, evet evet.. En iyi arkadaşım ile Old Spoon'da çalışırdık, ne kadar Self servis bir bar olsa da müşterilerin bıraktıklarını toplayan birilerinin olması gerekiyordu değil mi? Sanırım Rock ve Chopper'lar ile tanışmamı o bara borçluyum, insan bir noktada uzun süre bulunduğunda oranın kültürü içine işliyor, hem iyi, hem de kötü  yanlarıyla. Ben de Ergenliğimi bu şekilde atlattım, ait olduğum bir kültürü bularak.

Alıntı yapılan: 15/04/2002 Öncesi, ÇocuklukYetişkinliğe adımımı attığımda Babam olacak adamın gözleri üstümdeydi, Annemin benim için yaptığı pastayı üflerken bile, tanrım. Herhangi bir inanç kırıklığım varsa da bu yüzden. Beni affet.

Evde olan kutlamanın bitmesinin ardından Old Spoon'da arkadaşlarım ile kutlamaya devam edecektim, ki öyle de devam etti. Barın içinde yeni bir yüz keşfetmiştim, ne kadar küçük bir kasaba olsa da gezginlerin uğrak noktasıydı. Uygun ve güzel bir ortam sağlayan bar olarak da sadece Old Spoon bulunuyordu, kısacası; Cezbediciydi.

İşin gerçeği, ben de yeni insanlarla tanışıp onların hayatlarını dinlemeyi seven bir kişiliğim. Bu getiri bana Old Spoon'dan geliyor olabilir desem aşırıya kaçmaz. O gece siyah paltolu, yaşlarımdan oldukça uzak bir adamı ilk defa orada görmüştüm. Gezgin olduğu her yerinden belli oluyordu, kalanlarını toplamak için ona doğru yöneldiğimde yanında olan boş sandalyeyi çekti, yüzüme odaklandı ve kendime ve kendisine bir bira alıp gelmemi söyledi.

Sikeyim, bir kasabanın boktan barında bulunan ve gezgin gibi dolaşan bir adamın hayatımı kökünden değiştireceğini nereden bilebilirdim ki? Biralar biraları, saatler saatleri kovalarken bana hayatını anlattı.

Sigurd Rodberg, Amerika'da doğup büyümüş ve o topraklarda bulunan devletin Vietnam savaşında rol almış. Benim Ailemin zaten kabarık bir Askeri geçmişi vardı, ancak bunu bilmeden bana konuşan bir adamın anlattıkları bana o kadar keyif verici ve cezbedici gelmişti ki.. Gecenin sonunda beni götürme teklifini kabul ettim. Ne olacaktı ki, bana kim karışabilirdi? Artık 18. yaşıma basmıştım.

Alıntı

Tim, Kjeld Damsgaard, Halstein Friberg, Leif Lundreg, Torolf Lundholm, Gjohl Harsgaarmd, Brynjolf Kollskeggs, Marius Isaksson, Runar Damsgaard, Ulrik Daugaard ve hayatını Ülkesinin refah ve güvenlik için tehlikeye atmış nice Askerlerden oluşmakta. 38. Görev Timi, 38. Bölüğün zor şartlar altında bırakılıp, zorlu eğitimlerden geçirilip özenle seçilmiş Deniz Piyadeleri tarafından oluşturulmuş bir Görev Timidir. Komutanları da dahil olmak üzere(Kjeld Damsgaard) Aileleri tamamiyle İsveç kökenli göçmenler olup, 11 Eylül Saldırılarını takiben başlayan Afgan Savaşı sırasında savaşın başlangıcından bitiş sürecine dek büyük bir rol üstlenmişlerdir. Savaşın başlangıcında Timin Yirmi(20) kişi olması ile beraber bu sayı görev sürelerinin ortalarında Onaltı(16), görev sürelerinin sonlarında ise Dokuz(9) kişiye düşmüştür. Timin yaşayan üyeleri Amerika topraklarına ayak bastıklarında birçok madalya ile ödüllendirilmiştir; Denizaşırı Servis Madalyası, Afganistan Harbi Madalyası, Onur Madalyası ve Özel Görev Timi Madalyası bunlara dahildir. Bu Timin yaşayan üyeleri Amerikan Kuvvetlerinin Afganistan'dan çekilmesinden sonra dağıtılmıştır, birliğin yaşayan tüm üyeleri Askeri kariyerlerini erkenden bitirmiş olup sivil yaşantılarına devam etmektedirler. Kariyerlerini bitirme sebepleri bilinmemektedir.

Yaklaşık 7 ay geçmişti. Yumuşak bir kış havası yaşanıyordu. Bölgemizin hakimiyetini sağlamak adına çevredeki orman bölgesinde gece devriyesi atıyorduk. Gece sakindi, çekirgelerin sesleri baskındı. Gece devriyesine kaldıkları için huzursuz oldukları kesindi, benim gibi. Telsiz üzerinden devriye attığımız bölgenin temiz olduğunu belirterek güvenli bir bölgede mola verdik. Molamızı bitirip bölgemize dönmek üzere yol alıyorduk. Geldiğimiz yolun tam tersinden bir silah sesi duyuldu. Ne olduğunu öğrenebilmek için telsizime davrandım. Sesi tanıyordum. Sesin geldiği bölgeden saldırı aldıklarını söylüyordu. Bölgeye intikal ettik. Dağ eteğinde kayalıklarla kaplı bir bölgeydi. Yaklaştıkça seslerin desibeli artıyordu. Net bir konuma ulaşıp hızla intikal ettik. Elleri ve ağzı bağlı halde bize yalvarırcasına bakıyordu. O an bir pusuya düştüğümüzü anladık ve telsizden yardım talep ederek ağaçları arkamıza alarak koştuk. Arkamızdan ateş açıldığını hissettim. Mermiler bedenimin etrafından geçerken üç kardeşimin gözümün önünde yaralandığını gördüm. Melvin, Halstein ve Andrew. Melvin ve Halstein'in yarası ağırdı, Andrew kolundan vurulmuştu. Onları bir sığınağa getirdiğimde yaralarıyla ilgilendim. Andrew etrafı kontrol etmek adına sığınağın dışarısında turluyordu. Destek ekipten bombardıman talebini onaylamak adına bir telsiz geldiğinde benden bir cevap beklediler. Andrew'in onların etrafında bir yerde olduğunu biliyordum. Halstein ve Melvin'in yaraları gittikçe kötüleşiyordu. Be-... Naa- Siktir etsene, daha fazlasını anlatmak istemiyorum. Marius Isaksson