Arthur Payne

Dün çok sıkıcı bir olay oldu (Bunu şimdi yazıyorum çünkü, sinirli iken yazsaydım burası küfürlerden geçilmezdi.). Bir araç tanıdığını aracı ile almaya gelmiş ve ben bunu bilmiyorum. Bilmemem de en doğalı, Medikal görevlisi değilim, itfaiyeciyim (Hem de Er olanından.). Ama aracı park ettiği nokta acil girişinde ki trafiği engelleme potansiyeli bulunduğu için aracı Departmanın otoparkına park etmesini söyledikten sonra laf etti. Laf edebilir, çünkü bende laf ederim insanların arkasından. Ağır olacak bir şekilde ama hastaneden çıkan kişi yaralı hâlinde hem hakaret, hem tehdit etti. Bay Frangipane (A.K.A Bay Frambuaz)'da oradaydı ve olaya karıştı. Orada gergin bir ortamda içimdeki stresi atmak için harika bir fırsattı ama bilmediğim bir şekilde dayandım. Ardından ise ben bunları hukuki yollardan s*kerek zevk almak istediğimdem aracın plakasını aldım. Zaten hastane kameraları da almıştı acil girişinde olduğu için olay. Neyse Bay Frambuaz şikayetçi olmaya gittikten sonra bende olayın içinde bulunan kişi olarak mesai sonunu verip, Bay Frambuaz'ın eşi olan Bayan Frambuaz'a verdim.

Spoiler

Ve şunu söylemeden geçmeyeyim polis departmanı oldukça seksi bir tasarıma sahip. Ih-. Bizim departmanda böyle bir tasarıma sahip olacaklar diyorlar, umarım yakında olur.[/size][/font]

Bu yazıyı hayatımda olan bir dönüm noktası olarak yazıyorum. Hayat cidden çok hızlı, az önce ağlayan bir bebeğin ardından size bakıp gülmeye başlaması gibi. Az önce hayatından vazgeçecek bir adam ile konuşup, hayatını anlam katmaya çalışırken.

Alıntı yapılan:  Anlar #1

Yarım saat sonra kendinizi aynı yıkık duyguları hissetmeniz ve o sonra hayattaki en mutlu hissetmeniz. Kişilik bozukluğum olabilir ya da bu oldukça normal bir şey. Bilemiyorum.. Bugün olan randevumda bu yazdıklarıma dair bir şey çıkacak sanırsam.

Bu kadar şeyden sonra yazmak istediğim asıl şeye geleyim. Hiç geç kalmadan ve çekinmeden o konu hakkında konuşmak en iyisi. Çünkü benim gibi tam bir yıkık libidosuna sahip değilseniz, büyük söylemek istedikleriniz için çok olacaktır. Benim şu an hayattaki başlıca pişmanlıklarımdan biri olarak bu konu geliyor. Neyse çok sikimde değil açıkçası. Sevdiğime ulaşabildim, burnumdaki sümükler onun omzuna doğru akarken (Bu telefonu ileride bir gün ele geçirirsen, ki hiç sanmıyorum ehehehehe, çok şey yapacağını samıyorum. Sanırsam kafama bir tane geçirirsin.) aşkımı ilan ettim (Dediğim gibi yıkık libidosuna sahibim.) Ondan sonra ise deniz kenarından,  şehre doğru yavaş bir yolculuk yaptık falan filan. Tam detaylandıramıyorum, çünkü bu kadar tarif edebiliyorum. Dediğim gibi diyeceklerinizi bekletmeden iletin ama ortamın zeminini de hazırlayın yani. Arthur sizi öpüyor.

Alıntı yapılan: Anlar #2 ve #3