Kevin J'o

                           
                                                                                 
       





Her yeni gün, bir önceki günün kopyasıydı ve her günün sonunda hiçbir şey kat edemeyen Kevin, sokaktaki çocukların söylemiyle "J'o" için bu durum can sıkıcı bir hal almaya başlamıştı. Uyanıyor, boğazından bir şey bile geçirmeden sokağa damlıyor ve geceye kadar arkadaşlarıyla sürtüyor. J'o için bu durum fazlasıyla klasikleşti. J'o, hem onu ve kardeşlerini eğlendirecek, hem de cebine ihtiyaçlarını karşılayabilecek kadar para girmesini sağlayacak bir iş düşünüyordu. Her ne kadar düşünse de, hiçbir şekilde bir sonuca varamıyordu. Durumun ciddiyeti bir anda Idlewood'da köprünün altındaki sokağın, en dip evinden yükselen sesle dağıldı; "Jo! ev için alınması gerekenler var! Derhal buraya gel!". J'o, ev hizmetçiliği konumuna yeniden üstleniyordu. Gündelik hayatı, bundan ibaretti. "Al, git, gel, getir, bırak". Hayır, hayır! J'o'nun istediği tam olarak bu değildi! O kendi hükmünü ortaya koymak ve hizmet ettirmek istiyordu. Bunu gerçekten yapacaktı! Yeni bir gün, yeni bir "J'o". Bu hizmetçilik görevi, bugün onun için son buluyordu. Kendi hükmünü ortaya koyacaktı! Bir önceki günün kopyasını yaşatmamak adına farklılıklara öncelik tanıyordu. "Uyandı, boğazından hiçbir şey geçirmeden sokağa çıktı ve geceye kadar arkadaşlarıyla sürttü!" Hayır hayır, bu değil. Uyandı, yatağında kısa bir süreliğine oyalandı, ailesiyle birlikte güzel bir kahvaltı etti ve hoş sohbetler etti. Ailesi, bu durumun bir ilk olduğu kanaatine vardı. Evde biraz vakit geçirdikten sonra tekrardan sokağa damladı, sokak serserilerini bir araya toparladı ve uzun bir konuşma yaptı; "Evet, kardeşlerim! Yarın itibariyle kimse, kimseye boyun eğmiyor! Boyu biz eğdireceğiz! Evet, doğru duydunuz! Parayı takip edeceğiz, keseyi gevşeteceğiz! Ailelerimize mahçup değil, örnek olacağız! Herkes beni duydu, değil mi?" Bu konuşmanın ardından büyük bir kahkaha ve sevinç patlaması yaşandı, yumruklar havaya kalktı ve birbirlerine çarpıştırıldı. J'o, bu işi gerçekten yapacak gibi duruyordu. Yeni bir gün, yeni bir "J'o". Bu hizmetçilik görevi, bugün onun için son buluyordu. Kendi hükmünü ortaya koyacaktı! Bir önceki günün kopyasını yaşatmamak adına farklılıklara öncelik tanıyordu. "Uyandı, boğazından hiçbir şey geçirmeden sokağa çıktı ve geceye kadar arkadaşlarıyla sürttü!" Hayır hayır, bu değil. Uyandı, yatağında kısa bir süreliğine oyalandı, ailesiyle birlikte güzel bir kahvaltı etti ve hoş sohbetler etti. Ailesi, bu durumun bir ilk olduğu kanaatine vardı. Evde biraz vakit geçirdikten sonra tekrardan sokağa damladı, sokak serserilerini bir araya toparladı ve uzun bir konuşma yaptı; "Evet, kardeşlerim! Yarın itibariyle kimse, kimseye boyun eğmiyor! Boyu biz eğdireceğiz! Evet, doğru duydunuz! Parayı takip edeceğiz, keseyi gevşeteceğiz! Ailelerimize mahçup değil, örnek olacağız! Herkes beni duydu, değil mi?" Bu konuşmanın ardından büyük bir kahkaha ve sevinç patlaması yaşandı, yumruklar havaya kalktı ve birbirlerine çarpıştırıldı. J'o, bu işi gerçekten yapacak gibi duruyordu.

---

---