1995 doğumlu Lyla Bianca, göz alıcı bir zekâya ve yavaş ama sağlam adımlarla ilerleyen bir hayat anlayışına sahip. Üniversite sonrası hayat onu organizasyon sektörüne sürükledi. Amerika'nın prestijli ailelerinden tek kızıydı ama hiçbir zaman paranın arkasına saklanmadı. LYLA BİANCA1995 doğumlu Lyla Bianca, göz alıcı bir zekâya ve yavaş ama sağlam adımlarla ilerleyen bir hayat anlayışına sahipti. Amerika'nın prestijli ailelerinden birinin kızıydı ama hiçbir zaman paranın arkasına saklanmadı. Ailesiyle bağı güçlüydü; onları seviyordu, saygı duyuyordu. Ama kendi yolunu kendi yürümek konusunda ısrarcıydı.
Üniversite sonrası hayat onu organizasyon sektörüne sürükledi. Büyük şirketlerin perde arkası kahramanı oldu. Her şey mükemmel görünüyordu: prestijli pozisyonlar, şık ofisler, sürekli davetler... Ama Lyla'nın iç sesi başka bir şey söylüyordu. Kalabalıklar içinde boğuluyor, ortamların yapay gülümsemelerine alışamıyor, hep bir adım geride durmayı tercih ediyordu. Uyumsuz değildi, sadece uyum sağlamak için kendini şekillendirmeyi reddediyordu.
Dışarı çıkmayı severdi aslında. Bir bilardo salonuna gitmek, eski bir kafede yalnız kart oynamak, sokakta yürürken vitrinlere bakmak... Yalnızdı ama yalnız kalmayı seçiyordu. Sessizlik, onun için bir kaçış değil; bir varoluş biçimiydi.
Zamanı ise ustalıkla kullanırdı. Sabahları aynı saatte kalkar, sade kahvesini içer, gününü dikkatlice planlardı. Ajandasında yazan her madde onun için bir söz gibiydi. Onu tanıyan çok azdı, ama tanıyan herkes onun centilmenliğine, cesur ve dürüst duruşuna hayrandı. Öyle biri ki, bir arkadaşına öyle kolay kolay sırt çevirmez, sadakati sorgulanamazdı.
Lyla'nın en belirgin özelliklerinden biri sadakatiydi. Arkadaş edinmesi zor olsa da bir kere bağlandığında, sonuna kadar yanında olurdu. Yıllar önce tanıştığı tek dostu June, bir gün ona "Sana güvenmek, kendimi güvende hissettirdi," demişti. O günden sonra Lyla, June'u bir kardeş gibi görmeye başladı. Ama June, Lyla'nın sosyal ortamlara uyum sağlayamayan tarafını fark edince zamanla uzaklaştı. Lyla bunu kabullendi. Onun dünyasında, insanlar gelirdi, giderdi. Ama sessizlik hep kalırdı.
