Bu hikayeyle karşılaşman tesadüf değil...
Eski çinde, kırsal bir noktada yaşlı bir adam yaşardı. Tek serveti atıydı. At kaçıp gitti.
Komşular koşarak geldi. "Vah, vah... çok üzüldük."
İhtiyar omuz silkti. "İyi mi oldu... kötü mü oldu? Kim bilir."
Yanında gözleri alan yeni bir atla birlikte aylar sonra at geri döndü.
Komşular yeniden geldi. "Ne şans ama!" dediler.
İhtiyar yine omuz silkti. "İyi mi oldu... kötü mü oldu? Kim bilir."
İhtiyarın oğlu, yeni ata binerken düşerek ayağını kırdı.
Komşular yeniden geldiler. "Vah vah... ne talihsizlik..."
İhtiyar omuz silkti. "İyi mi oldu... kötü mü oldu? Kim bilir."
Bir yıl sonra savaş çıktı. Köyün bütün gençleri cepheye götürüldü.
Giden on kişiden dokuzu dönemedi. Savaşta öldüler.
İhtiyarın oğlu ise kırık bacağından dolayı evde kalmıştı.
Bu hikaye 2200 yıldır anlatılıyor. Çünkü halen doğru. Bugün başına gelene hemen felaket deme... çünkü hikayen halen bitmedi.
Yorum yazmak ve beğenmek için giriş yap.